اثربخشی رفتاردرمانی شناختی بر اختلال پرخوری نوجوانان (یک مطالعه موردی)

هدف پژوهش حاضر اثربخشی رفتاردرمانی شناختی بر اختلال پرخوری نوجوانان بود. این پژوهش یک مطالعه موردی بود. آزمودنی آن پسری ۱۵ ساله بود که در یکی از مدارس شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بود. ابزار جمع آوری داده ها گزارش های خود نوجوان ، گزارش های والدین وی و مقیاس پرخوری بود. آزمودنی به مدت ۱۰ جلسه تحت تاثیر رفتاردرمانی شناختی قرار گرفت . سپس داده های به دست آمده بررسی شد. نتیجه نشان داد که نشانه های اختلال پرخوری در وی از میان رفته بود.پس رفتاردرمانی شناختی در حذف نشانه های اختلال پرخوری وی موثر بوده است .

کلیدواژه ها:

اختلال پرخوری ، نوجوانان ، رفتاردرمانی شناختی