فعالیت بدنی و شناخت یک جزء جدایی ناپذیر در کلاس درس

آموزش سنتی اغلب افکار انتزاعی احساسات و فعالیت بدنی را جدا میکند علی رغم شواهد قوی علوم اعصاب که نشان دهنده ارتباط متقابل آنها در فرآیند یادگیری است. این تقسیم بندی در درسهایی به شیوه ی سخنرانی غیر فعال و بی تحرک که فرصت های حرکت فیزیکی را برای دانش آموزان محدود میکند مشهود است. کاهش ساعات تعطیلات و کلاسهای تربیت بدنی در مدارس فرصت های فعالیت بدنی را که برای عملکرد سالم مغز بسیار مهم است محدودتر میکند. مطالعات و متاآنالیزهای متعدد تاثیر مثبت حرکت را بر شناخت دانش آموزان دبستانی و متوسطه نشان داده اند و افزایش عروقی شدن آزاد شدن انتقال دهنده های عصبی و توسعه مدار عصبی را به عنوان مکانیسمهای کلیدی این فرآیند برجسته کرده اند مربیان و دست اندرکاران تعلیم و تربیت به ویژه در دوره ابتدایی باید تشویق شوند تا فعالیت بدنی را در کلاسهای درس ادغام کنند تا شناخت را بر اساس این شواهد علمی قوی تقویت کنند و از رویکردی جامع تر برای یادگیری که شامل حرکات فیزیکی است، حمایت کنند.