بررسی روابط ساختاری دلبستگی ناایمن ، ناگویی هیجانی و ارزشمندی بدن با اختلالات خوردن

هدف: این پژوهش با هدف بررسی روابط ساختاری دلبستگی ناایمن با وساطت ناگویی هیجانی با ارزشمندی بدن و اختلالات خوردن اجرا گردید.مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان ۱۶ تا ۳۶ سال ساکن شهر اصفهان در سال ۱۳۹۴ بودند که از این جامعه تعداد ۱۱۸ نفر به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار های به کار رفته در پژوهش شامل پرسشنامه اختلالات خوردن EDI-۳، پرسشنامه ارزشمندی بدن مندلسون، پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو و پرسشنامه دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید است . برای تجزیه و تحلیل داده های این پژوهش از فراوانی ، همبستگی پیرسون، روش تحلیل رگرسیون ساده و چندگانه و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار AMOS استفاده گردید.نتایج : نتایج نشان داد که دلبستگی ناایمن دوسوگرا به طور غیر مستقیم با وساطت ناگویی هیجانی با ارزشمندی بدن و اختلال خوردن رابطه دارد. نتیجه گیری: در مجموع نتایج نشان می دهد که وقتی مسائل مربوط به تصویر بدن و اختلال خوردن مورد خطاب قرار می گیرد، روان درمان گران باید به استراتژی های تنظیم هیجان توجه کنند.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ناایمن ، ناگویی هیجانی ، ارزشمندی بدن ، اختلال خوردن.