پیش بینی انگیزش پیشرفت از طریق کمال گرایی و جهت گیری هدف پیشرفت در دانشجویان

با توجه به نقش انگیزش پیشرفت در یادگیری و موفقیت تحصیلی دانشجویان، شناخت عوامل پیش بینی کننده انگیزه پیشرفت تحصیلی دانشجویان حائز اهمیت است . لذا، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی انگیزش پیشرفت از طریق کمال گرایی و جهت گیری اهداف پیشرفت انجام گرفت . روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش ، شامل کلیه دانشجویان دختر و پسر دوره کارشناسی روانشناسی دانشگاه شاندیز مشهد بودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس (۱۹۷۰)، پرسشنامه کمالگرایی تری شورت و همکاران (۱۹۹۵) و پرسشنامه جهت گیری هدف پیشرفت الیوت و مک گریگور (۲۰۰۱) بود. جهت تجزیه و تحلیل دادهها نیز از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود که کمال گرایی و جهت گیری اهداف تسلط گرایش ، عملکرد اجتناب و تسلط اجتناب نقش پیش بینی کننده معناداری برای مولفه انگیزش پیشرفت در دانشجویان ندارد و تنها نقش پیش بینی کننده ی جهت گیری هدف عملکرد گرایش بر انگیزه پیشرفت دانشجویان معنی دار بود.

کلیدواژه ها:

انگیزش پیشرفت ، کمال گرایی ، جهت گیری هدف پیشرفت ، دانشجویان.