بررسی تغییرات شناختی و توانایی فکری در نوجوانان و جوانان

ذهنیت و ذهنیت روانی دو مولفه اصلی شناخت اجتماعی هستند که درجاتی از همپوشانی را نشان می دهند. ذهنی سازی شاملتوانایی بازتاب در حالات ذهنی خود و همچنین حالات روانی دیگران است، در حالی که ذهنیت روانشناختی مستلزم توانایی درگیرشدن در خود بازتابی و تمایل به برقراری ارتباط با دیگران در مورد حالات ذهنی خود است. هدف اصلی این تحقیق بررسی مسیررشد ذهنیت ذهنی و روانشناختی از نوجوانی تا بزرگسالی بود. علاوه بر این، این مطالعه بررسی کرد که چگونه جنسیت و پنج ویژگیبزرگ شخصیتی با این تواناییهای شناختی تعامل دارند. گروهی متشکل از نوجوان و جوان، ۱۴ تا ۳۰ ساله، از دو مدرسه مستقل ودو دانشگاه برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند. شرکت کنندگان مجموعه ای از اقدامات خود گزارش دهی را تکمیل کردند. نتایجنشان دهنده یک روند منحنی در توسعه ذهنیت ذهنی و روانشناختی است که نشان دهنده افزایش تدریجی این ظرفیت ها با افزایشسن و رسیدن به اوج خود در بزرگسالی جوان است. در تمام گروه های سنی، زنان به طور مداوم در ذهنیت سازی از مردان بهتر عملمی کردند. با این حال، برای زنان، تغییرات قابل توجهی در نمرات تنها بین گروه های سنی ۱۷ - ۱۸ و ۲۰ + مشاهده شد. برعکس،مردان تغییرات قابل توجهی در نمرات بین گروه های سنی ۱۴ و ۱۵ - ۱۶ و همچنین ۱۷ - ۱۸ و ۲۰ + نشان دادند. در مورد ذهنیتروانشناختی، تغییراتی در تغییر نمرات وجود داشت، به طوری که زنان به طور مداوم امتیاز بیشتری نسبت به مردان نداشتند. نمراتزنان تنها در سنین ۱۴ و ۱۵ - ۱۶ سال به طور قابل توجهی بالاتر بود. مشابه توانایی های ذهنی، نمرات زنان در ذهنیت روانشناختیاز ۱۴ تا ۱۸ سالگی با تغییر قابل توجهی بین گروه های سنی ۱۷ - ۱۸ و ۲۰ + ثابت باقی ماند. در مقابل، تغییرات قابل توجهی برایمردان بین ۱۵ - ۱۶ ، ۱۷ - ۱۸ و ۲۰ + رخ داد. علاوه بر این، ارتباط مثبتی بین ذهنسازی و ذهنیت روانشناختی و ویژگیهای شخصیتیتوافق پذیری، گشودگی به تجربه و وظیفه شناسی کشف شد. ذهنیت روانشناختی همبستگی مثبت ضعیف تری با برونگرایی و گشودگیبه تجربه نشان داد .

کلیدواژه ها:

بزرگسالان ، روا ن شناختی ، شخصیتی ، وظیفه شناسی ، توسعه ذهنی