تاثیر آموزش مدیریت زمان بر کاهش اضطراب و استرس دانش آموزان

استرس و اضطراب یک تنش عاطفی یا جسمی است که دانش آموزان در دوران مدرسه همواره با آن مواجه هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مدیریت زمان بر کاهش اضطراب و استرس دانش آموزان دوره دوم متوسطه منطقه ۱۵ تهران انجام شد. روش پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر کنترل متغیرها غیر ازمایشی از نوع شبه آزمایشی بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه منطقه ۱۵ تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر دانش آموزان انتخاب شده و به صورت تصادفی به درو گروه (۱۵ نفر گروه کنترل و ۱۵ نفر گروه آزمایش) گزینش شدند. در پژوهش حاضر برای جمع آوری اطلاعات از دو پرسشنامه استرس خسروی (۱۳۸۷) و پرسشنامه اضطراب معنوی پور (۱۳۹۰)استفاده شده است. روایی محتوایی پرسشنامه ها مورد تایید متخصصان و استاد راهنما قرار گرفته است. همسانی درونی پرسشنامه های اضطراب و استرس بر اساس ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب برابر ۸۸/۰ و ۸۴/۰ برآورد گردید. برای تجزیه وتحلیل یافته ها از روش های آماری توصیفی و آمار استنباطی (آزمون تحلیل کوواریانس) استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مدیریت زمان بر کاهش اضطراب و هر یک از ابعاد آن- ارجاع به دیگران، عزت نفس، نگرانی و سرزنش – تاثیر معناداری دارد. نتایج همچنین نشان داد که آموزش مدیریت زمان بر استرس و هر یک از ابعاد آن (استرس روحی، استرس جسمانی، استرس رفتاری و استرس احساسی) تاثیر گذاشته و باعث کاهش آن شده است؛ بنابراین می توان ازاین روش در راستای کاهش اضطراب و استرس بهره گرفت.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، اضطراب ، استرس ، دانش آموز