ضوابط طراحی مراکز آموزشی مختص کودکان کم توان ذهنی

کودکان کم توان ذهنی از لحاظ فکری ، جسمی ، احساسی با انسان های دیگر متفاوت هستند ، از همین رو برای شکوفایی استعدادشان نیاز به محیط ویژه ای می باشد . نبود مراکز مناسب جهت پیشرفت این کودکان باعث شد به بررسی و شناسایی شاخصه های موثر معماری و محیطی بر بهبود کیفیت آموزش و یادگیری در کودکان کم توان ذهنی و شاخصه هایی که موجب تقویت رابطه کودکان کم توان ذهنی با محیط می شود بپردازیم . این مطالعه با هدف بررسی متون مربوط به رابطه بین عناصر فیزیکی و عوامل محیطی و ابعاد یادگیری در کودکان کم توان ذهنی انجام شد . روش مطالعه ، بررسی به شکل مروری متون و تحقیقات انجام شده صورت گرفت . یافته ها نشان می دهد عوامل معماری و فضایی ، فضای سبز ، با ارتقا یادگیری و خلاقیت و کاهش استرس کودکان کم توان ذهنی سندرم داون رابطه دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، کودکان کم توان جسمی ، معماری فضاهای آموزشی