مبانی و ضوابط ادله الکترونیکی و ارزش اثباتی آن در اثبات دعوی

قانون تجارت الکترونیک ایران شکل گیری هر نوع دلیل را در قالب داده پیام پذیرفته است. بدین بیان، سند، شهادت، اقرار و سوگند به صورت الکترونیک نیز قابل تحقق هستند. با وجود این، امکان تحقق دلایل به شکل الکترونیک، جدا از موضوع ارائه آنها به دادگاه است. سند الکترونیک را میتوان با استفاده از سخت افزارهای نگهدارنده اطلاعات به دادگاه ارائه کرد ، به هر اطلاعات و اسنادی که از اینترنت و دنیای مجازی بدست بیاید ادله الکترونیک گویند.ادله الکترونیک می تواند نقش مهمی را در مبحث حقوق ایفا کند.قوانین ایران دلیل الکترونیک را به رسمیت شناخته اند و آن را جزو ادله اثبات دعوا به شمار آورده اند. مقنن ایران، با الهام از قانون نمونه تجارت الکترونیک آنسیترال، قانون تجارت الکترونیک و ماده۴۷ آیین نامه ی استنادپذیری ادله ی الکترونیک مصوب ۱۳۹۳ ،داده پیام را تنها منحصر به ابزارهای الکترونیک ننموده است و هر ابزاری اعم از تلگرام، ابزارهای نوری و سایر ابزارهای ناشی از فناوری اطلاعات همانند پوشه های صوتی و تصویری نیز دلیل الکترونیک بهشمار آورده است. هم- چنین آنچه از آراءونظرات فقها و دانشمندان اسالمی اثبات میشود این است که نوشته و سند چنانچه دارای امضا یا مهر بوده و به روش مطمئنی حفظ شده و مصون از تغییرات بوده باشد و صادرکننده آن بر پذیرش مندرجات مسلم باشد، چه به صورت اقرار کتبی یا هر نوع ابزار دیگر چنانچه موجب علم قاضی گردد دارای اعتبار و حجت است و قاضی میتواند آن را مستند حکم خویش قرار دهد.

کلیدواژه ها:

مبانی ، ضوابط ، ادله اثبات ، قرارداد الکترونیک