مروری بر آلودگی صوتی روسازی: عوامل تولید و روشهای اندازه گیری نویز لاستیک-روسازی

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 95

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CAAM15_058

تاریخ نمایه سازی: 20 آذر 1402

چکیده مقاله:

اندازه گیری و سنجش میزان آلودگی صوتی روسازی به علت تاثیر نامطلوب بر سلامتی انسانها همواره مورد توجه مدیرانسیستم حمل و نقل شهری بوده است. تاثیر آلودگی صوتی بر سلامت انسانها، تعاریف صوت و نویز و بررسی تفاوت هایآنها، عوامل تولید و انتشار آلودگی صوتی ترافیکی، روشهای آزمایشگاهی و اجرایی اندازه گیری نویز روسازی از مهمترینعناوین مورد بررسی در این تحقیق است. هدف این تحقیق، ارائه مرجعی برای محققان در راستای اهمیت تحقیق برآلودگی، شناسایی عوامل تولید نویز روسازی و بررسی روشهای اندازه گیری نویز حاصل از اندرکنش لاستیک و روسازیمیباشد. اندرکنش لاستیک و روسازی در سرعت های بالای ۴۰ کیلومتر بر ساعت برای ماشینهای سواری و در سرعت-های بالای ۷۰ کیلومتر بر ساعت برای کامیونها به عنوان مهم ترین عامل آلودگی صوتی روسازی شناخته شده است.نوع و ساختار رویه روسازی، جنس و ابعاد لاستیک خودروها، دانه بندی و اندازه سنگدانه ها، دمای سطح رویه روسازی،درصد فضای خالی و سرعت وسایل نقلیه عبوری در میزان انتشار آلودگی صوتی حاصل از اندرکنش لاستیک و روسازیتاثیرگذار است. شدت نویز حاصل با استفاده از روش های آزمایشگاهی و اجرایی قابل اندازه گیری می باشد. روشهایآزمایشگاهی در محیط آزمایشگاه و با شرایط کنترل شده قابل انجام است و نتایج آزمایش ها دقیق می باشد. از طرفیممکن است شرایط محیطی آزمایشگاه با شرایط محیطی جاده سازگار نباشد. روشهای اجرایی به علت تاثیر آلودگی هایصوتی محیط، نویز واقعی اندرکنش لاستیک با روسازی را به طور واقعی تری اندازه گیری می کنند در نتیجه روش هایاجرایی نتایج بهتری ارائه کرده اند.

کلیدواژه ها:

اندرکنش روسازی و لاستیک ، سنجش آلودگی صوتی ، عوامل تولید نویز ، روشهای اندازه گیری نویز

نویسندگان

درناسادات شیخ الاسلامی

کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

رشید تن زاده

پسا دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

فریدون مقدس نژاد

استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر