بررسی اثرات دگرآسیبی کاه جو برجوانه زنی و رشد گیاهچه ذرت، چغندرقند و آفتابگردان
محل انتشار: فصلنامه پژوهشهای زراعی ایران، دوره: 6، شماره: 1
سال انتشار: 1387
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFCR-6-1_018
تاریخ نمایه سازی: 8 آبان 1402
چکیده مقاله:
اثرات دگرآسیبی جو درشرایط گلخانه ای و آزمایشگاهی در دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی درسال ۱۳۸۵ بررسی گردید.هدف از مرحله گلخانه ای اثر اختلاط کاه و ریشه جوبا بسترکشت بر جوانه زنی، رشد و عملکرد ذرت ،چغندرقند وآفتابگردان بود که درقالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با تیمار کاه جو در ۴ سطح ۰ ،۲۰۰ ،۴۰۰ ،۶۰۰ گرم در متر مربع وتیمار ریشه با دو سطح ۰ و۵۰ گرم درمتر مربع اجرا گردید. مرحله آزمایشگاهی در ژرمیناتور با هدف مطالعه تاثیر غلظت های مختلف عصاره آبی کاه جو بر جوانه زنی و رشد گیاهچه ذرت، چغندر قندو آفتابگردان اجرا گردید. برای تیمارعصاره ۴ سطح ۱۰۰ % ، ۵۰% ،۳۳% و ۰%(شاهد) نسبت به عصاره اصلی در نظر گرفته شد. آزمایش گلخانه ای نشان داد که سطح برگ ذرت در تیمار شاهد افزایش معنی داری نسبت به سایر سطوح تیمار کاه وریشه دارد اما اختلاف بین سایرسطوح تیمار کاه و ریشه معنی دار نبود. وزن خشک ساقه ذرت و وزن بذر دربوته در تیمار ۵۰ گرم ریشه در متر مربع افزایش معنی داری درمقایسه با شاهد داشت. این عکس العمل مثبت به تیمار ۵۰ گرم ریشه در متر مربع در چغندر قند بصورت افزایش وزن برگ و وزن غده ظاهر گردید. تیمار ۵۰ گرم ریشه در متر مربع باعث افزایش وزن برگ، وزن ساقه، ارتفاع بوته، شعاع طبق، وزن طبق و وزن بذر درگیاه آفتابگردان گردید. جوانه زنی درسه گونه آزمایش شده در اثرافزایش سطح تیمارکاه کاهش یافت .ولی در تیمار کاه و ریشه بیشترین جوانه زنی مربوط به سطوح صفر (کاه) و ۵۰ (ریشه) بود. در آزمایشگاه بیشترین عکس العمل جوانه زنی به عصاره آبی کاه جو مربوط به ذرت بود و با افزایش غلطت عصاره وزن ریشه چه آن بطور معنی داری کاهش یافت. آفتابگردان در غلظت ۱۰۰% عصاره کمترین وزن ریشه چه و در شاهد بیشترین وزن را داشت. ولی در این گونه تفاوت معنی داری بین غلظت های ۱۰۰% و ۵۰% مشاهده نگردید.
نویسندگان
محمدتقی ناصری پور یزدی
دانشگاه فردوسی مشهد
علیرضا کوچکی
دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نصیری محلاتی
دانشگاه فردوسی مشهد
رضا قربانی
دانشگاه فردوسی مشهد