مقایسه تاثیر کربن فعال و نانو ذره آهن صفر ظرفیتی بر رشد اشرشیاکلی

مقدمه: یکی از رایج ترین باکتری های مولد بیماری های گوارشی در جهان، اشرشیاکلی می باشد. اشرشیاکلی بااستفاده از فاکتور کلونیزاسیون به اپیتلیال روده متصل و با ترشح اگزوتوکسین باعث اسهال می گردد. روش های مختلفیبرای پیشگری از این بیماری وجود دارد. در این راستا هدف مطالعه ی حاضر بررسی و مقایسه اثر ضدمیکروبی نانوذرات آهنصفر ظرفیتی و کربن فعال در زمان ها. pH ها و غلظت های مختلف بر روی باکتری مولد است تا بهینه ترین عامل در فرایندغیرفعالسازی برگزیده شود.روش کار: در ابتدا باکتری مورد نظر در میحط برلیانت گرین براث کشت داده شد و در مرحله ی بعد برای بررسیفاکتورهای موثر بر غیر فعالسازی عامل بیماری مانند غلظت اولیه نانو ذرات آهن (۴۰ppm, ۳۰ppm, ۲۰ppm, ۱۰ppm, (۵ppmزمان تماس (۱، ۳، ۵، ۷، ۹، ۱۱ساعت) و pH (۳، ۵، ۷، ۹، ۱۱)) و تاثیر غلظت اولیه کربن فعال(۰.۲۵g, ۰.۵g, ۰.۷۵g, ۱g)، زمان تماس (۱، ۳، ۵، ۲۴ساعت) و pH (۹/۵، ۸/۵، ۷/۸، ۶، ۵) آزمایش های صورت گرفت.یافته ها و نتایج: نتایج حاصل از آزمایش با استفاده از تجزیه آماری واربانس سه طرفه تجزیه و تحلیل شد. نتایجنشان داد که نانوذرات آهن با مقدار sig معادل ۰.۰۰۷ در مقایسه با کربن فعال با مقدار sig معادل ۰.۰۷۵ توانسته تاثیربیشتری بر روند غیرفعالسازی باکتری داشته باشد. همچنین با استفاده از ضریب همبستگی حاصل از معادله رگرسیونی میتوان ادعا کرد که از بین پارامترهای مختلف مورد مطالعه نانو ذرات آهن صفر ظرفیتی با حجم ۱۰ppm زمان ماند یکساعت و pH=۹ می تواند بهترین گزینه جهت استفاده در فرایند غیرفعالسازی باکتری اشرشیاکلی در منابع آبی باشد.

کلیدواژه ها:

اشرشیاکلی ، نانوذرات آهن صفر ظرفیتی ، کربن فعال ، اسهال ، غیرفعالسازی