رابطه بین نارسایی هیجانی با سازگاری پس از طلاق در زنان مطلقه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نارسایی هیجانی با سازگاری پس از طلاق در زنان مطلقه انجام شد. روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه زنان مطلقه در شهرستان بابل زیر نظر آموزش و پرورش، کمیته امداد، بهزیستی، دادگاه ها و مراکز مشاوره و آموزش خانواده بودند که بدین منظور ۱۳۰ نفر از زنان مطلقه با توجه به ملاکهای ورودی پژوهش به روش نمونه گیری غیر تصادفی هدفمند انتخاب شدند و به عنوان نمونه های این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نارسایی هیجانی تورنتو((۲۰۰۶ و سازگاری پس از طلاق فیشر((۱۹۷۶ استفاده شد. داده های بدست آمده با روش آماری رگرسیون چند متغیری و روش همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین متغیر نارسایی هیجانی و سازگاری پس از طلاق در زنان مطلقه شهرستان بابل رابطه معناداری وجود دارد.با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که با مداخلاتی در حیطه تنظم هیجان می توان به سازگاری پس از طلاق در زنان مطلقه کمک نمود.

کلیدواژه ها:

سازگاری پس از طلاق ، نارسایی هیجانی.