خودشیفتگی مدیران و ارتباط آن با انواع سبک های رهبری

موفقیت هر سازمان در دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده، مرهون مدیریت سازمان یافته و انتخاب سبک رهبری کارا می باشد . بر اس اس نظرسنجی های به عمل آمده در گزارش برنامه تحول در نظام اداری کشور مشکلات نظام مدیریتی از لحاظ کمبود روحیه مشارکت پذیری ، انتقاد پذیری ، میل و گرایش به تمرکز گرایی و رجحان رابطه بر ضابطه و موانع اجرایی مانند بی ثباتی قوانین و مقررات عدم تناسب اختیارات و مسئولیت های محوله به مدیران، به کارگیری مدیران فاقدکارایی و نوآوری و همچنین بعضی از مدیران به نقش نیروی انسانی باعث نزول بهره وری و عدم رشد و توسعه شده است . با توجه به عینیت مساله و وجود مشکلات نظام مدیریتی از لحاظ رفتاری و با توجه به اینکه براساس تجارب، احس اس می شود یکی از دلایلی که در محیط کار باعث عدم تعهد و وجدان کاری ، عدم مسئولیت پذیری وجودتعارض بین همکاران، کاهش میزان وفاداری به سازمان، افزایش شایعه سازی و دریک کلام کاهش کارآیی نیروی انسانی می گردد خودشیفتگی و خود محور بودن بعضی از مدیران و سرپرستان می باشد. لذا به دلیل اهمیت این موضوع، این پژوهش به بررسی صفات و ویژگی های مدیران خودشیفته و چگونگی غلبه بر این عارضه می پردازد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع کتابخانه ای است . بنابراین در پژوهش حاضر به توضیح مطالبی در خصوص توضیح موضوع خودشیفتگی ، خودشیفتگی مدیرا ن در سازمان و بیان مطالبی پیرامون آن، تعریف رهبری ، تفاوت و شباهت های مدیریت و رهبری ، انواع سبک های رهبری ، ارتباط بین خودشیفتگی مدیران و سبک های رهبری ، بهترین سبک رهبری و نتیجه گیری از دو موضوع مذکور پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

خودشیفتگی مدیران ، اثرات خودشیفتگی ، سبک رهبری ، شباهت خودشیفتگی و رهبری