بررسی حس آمیزی حسی – حسی در غزلیات سعدی بر اساس چگونگی تلفیق و بسامد حواس

حس آمیزی پدیده ای ادراکی براساس تحریک یکی از حواس و بیداری حواس دیگر است . پژوهش حاضر، بررسی حس آمیزی در غزل سعدی، بر اساس چارچوب نظری شفیعی کدکنی ]۱۵[، به منظور شناخت کامل تری از اشعار وی است . در آن به چگونگی تلفیق حواس، بررسی حس آمیزی حسی - حسی ، دسته بندی آن به ترکیبی و غیر ترکیبی و کاربردش در دویست غزل پرداخته شد. نتیجه نشان می دهد وی در ارائه احساسات عاشقانه اش به حس آمیزی ترکیبی و حواس چشایی توجه بیشتری دارد و استفاده فراوان از حس آمیزی و کاربرد حواس شناخته شده پنچگانه ، می تواند کلید شناخت زبان سهل و ممتنع سعدی باشد.

کلیدواژه ها:

سعدی ، غرل ، حس آمیزی حسی -حسی ، تلفیق حواس ، بسامد حواس