پیشبینی بهزیستی روانشناختی بر اساس معنا در زندگی و شفقت به خود در بیماران مبتلا به تالاسمی

بیماری تالاسمی از بیماری های شایع ژنتیکی در جهان و به ویژه در کشور ما می باشد. بسیاری از دلایل مانند مزمن بودن بیماری، هزینه درمانی، حالات بیماری انتظار مرگ زودرس باعث اضطراب در بیماران تالاسمی میگردد. پژوهش حاضر با هدف پیشبینی بهزیستی روانشناختی بر اساس معنا در زندگی و شفقت به خود در بیماران مبتلا به تلاسمی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است و جامعه آماری شامل افراد بالای ۱۸سال مبتلا به تالاسمی که در استان آذربایجان غربی زندگی می کنند هستند. از این جامعه طبق جدول مورگان۱۰۸ نفر به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند.در این تحقیق از سه پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف ( (۱۹۸۹ ، معنا در زندگی (۲۰۰۶)و پرسشنامه شفقت به خود (۲۰۰۹) استفاده شده است. یافته ها نشان داد: بین مولفه "حضور معنا "با بهزیستی روانشناختی رابطه معناداری وجود دارد .(p ۰/۰۵) به همین ترتیب، از میان مولفه های "انزوا" با بهزیستی روانشناختی و "بیش همانندسازی" با بهزیستی روانشناختی رابطه مثبت و معناداری وجود دارند(.(p ۰/۰۵ سرانجام نتایج رگرسیون نشان داد مولفه حضور معنا (۰/۴۵)، انزوا (۰/۲۳) و بیش همانند سازی (۰/۲۱) در واکنشهای عاطفی و شناختی از عوامل پیشگویی کننده بهزیستی روانشناختی بیماران بودند .(p ۰/۰۵) با توجه به یافته های این پژوهش نقش معنا در زندگی و شفقت به خود را با توجه به همبستگی آن با پیامدهای بهزیستی روانشناختی در بیماران را برجسته می کند. علاوه بر این بنابراین، نیاز مبرمی به استفاده از شفقت به خود به عنوان ابزاری برای مقابله با استرس ناشی از بیماری تالاسمی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، معنا در زندگی ، شفقت به خود ، بیماری تالاسمی.