کودک همسری در فقه امامیه با رویکرد پزشکی

هدف از انجام این پژوهش بررسی کودک همسری در فقه امامیه با رویکرد پزشکی می باشدو روش انجام این پژوهش توصیفی تحلیلی واز نوع پژوهش های مروری می باشد. نتایج حاکی از آن بود که فقهای امامیه بر این مطلب اتفاق نظر دارند که پدر و جد پدری می تواننددختر نابالغ خود را به نکاح فرد دیگری درآورند و دختر پس از رسیدن به سن بلوغ حق فسخ آن را ندارد. نسبت به پسر نابالغ اگر چهمسئله اجماعی نیست اما بیشتر فقها آن را نیز مانند نکاح دختر دانسته اند. ازدواج زود هنگام، تجاوز به حقوق انسانی دختران بوده و دراکثر توافق نامه های بین المللی مورد توجه قرارگرفته است ازدواج زود درس که بصورت ازدواج قبل از ۱۸ سالگی تعریف می شود هر دوجنس را متاثر می سازد اما دختران بیشتر در معرض آن هستند و آسیب ها و عوارض شدیدی را متحمل می گردند. برای توقف کودکهمسری، نیاز به سیاست چند جانبهای است که بر دختران، خانواده ها، جامعه و دولت تمرکز داشته باشد. به همین خاطر، باید برنامه هایآموزشی و خدمات سلامت باروری را برای خانواده ها و جامعه فراهم کرد تا با توقف کودک همسری، بارداری زودهنگام و مشکلات مربوطبه مرگ و میر و بیماری های مادران و نوزادان، کمتر شود.

کلیدواژه ها:

کودک همسری ، فقه امامیه ، رویکرد پزشکی