مدیریت آموزش الکترونیک در آموزش و پرورش از منظر مدل مدیریت تغییر مبتنی بر فرآیند ادکار

تغییر اساس جهان خلقت است. بقای یک سازمان نیز در جامعه وابسته به پذیرش تغییر است. در حال حاضر با پیشرفت سریع علم وفناوری و پیچیده شدن روابط اجتماعی و مناسبات انسانی، لزوم ایجاد و مدیریت تغییر سازمانی اهمیت ویژهای یافته است. این روند رو بهرشد در الزام به تغییر سازمانی، نیازمند مهارت و دانش کافی جهت بهبود و تکامل سازمانی است. در این مقاله مروری که به روشمطالعات کتابخانه ای گردآوری شده است، در ابتدا مقدمهای درباره تغییر و تحول سازمانی ارائه شده است، سپس با بیان چارچوب ومفاهیم نظری در حوزه تغییر سازمانی، پیشینه تحقیق مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه با بیان نظریه ها و مدلهای مختلف تغییرمبتنی بر فرآیند (روشی)، با استفاده از مواجهه چهارگانه معلمان و اساتید حوزه آموزش با شرایط آموزش الکترونیک به بررسی وضعیتمدیریت آموزش الکترونیک در دوران شیوع ویروس کرونا و ارایه موانع و محدودیت های موجود در این زمینه پرداخته شده است. در نهایتنیز با انتخاب مدل ادکار به عنوان یکی از مدلهای تغییر مبتنی بر فرآیند و تطبیق آن با شرایط آموزش الکترونیک در نظام آموزش وپرورش کشور، به بررسی جوانب مختلف این تغییر پرداخته شد. یافته نشان میدهد که گامهای دانش و توانایی از گام های پنجگانه مدلادکار، مهمترین مسئله حال حاضر نظام آموزش و پرورش کشور میباشند. از جمله مشکلات موجود در این دو گام را میتوان به عدمتعادل و برابری در سطح دسترسی به امکانات و زیرساختهای لازم برای آموزش الکترونیک و نداشتن اطلاعات و مهارت کافی در نحوهبرخورد با این تغییر دانست.

کلیدواژه ها:

تغییر سازمانی ، آموزش و پرورش ، آموزش الکترونیک ، ویروس کرونا ، مدل ادکار