تاثیر و بررسی نقش سلامت اجتماعی و روانی بر شاخص های کیفیت زندگی ورزشکار با تاکید بر دوران بیماری کرونا

هدف از پژوهش حاضر تاثیر و بررسی نقش سلامت اجتماعی و روانی بر شاخص های کیفیت زندگی ورزشکار با تاکید بر دوران بیماری کرونا بود. تحقیق حاضر از نوع توصیفی _همبستگی بود که به صورت میدانی انجام گرفت . جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه سالمندان ۵۰ تا ۷۰ ساله فعال در پارکها و مراکز ورزشی شهر خلخال بودند که تعداد آنها حدود ۳۵۵ نفر برآورد شد. از این تعداد بر اساس جدول مورگان ۱۵۵نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های سلامت اجتماعی کییز و شپیرو (۲۰۰۴)، پرسشنامه ۲۸سوالی سلامت عمومی گلدبرگ و همکاران (۱۹۹۷) و همچنین از پرسشنامه استاندارد ۳۶ سوالی کیفیت زندگی ۳۶SF-استفاده شد. برای توصیف آماری دادهها از جداول توزیع فراوانی و میانگین و در سطح آمار استنباطی از آزمون تی تک نمونهای ، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. دادهها به کمک نرم افزار آماری SPSSو AMOS و در سطح خطای ۰۵/۰مورد تحلیل قرار گرفت . بین سلامت اجتماعی و سلامت روانی با شاخصهای کیفیت زندگی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت و کیفیت زندگی توسط سلامت اجتماعی و روانی ورزشکار در دوران بیماری کرونا پیش بینی شد و مدل برازش قابل قبولی داشت . با توجه به این نتایج در بیماری کرونا باید توجه بیشتری به سالمندان از طرف خانوادهها و ارگانهایی چون وزارت ورزش و جوانان و بهزیستی شود

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، سلامت روانی ، سلامت اجتماعی ، مشارکت ورزشی ، بیماری کرونا