بررسی رابطه بین هوش هیجانی با استرس و فرسودگی شغلی مدیران پرستاری بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران

هوش هیجانی یک دسته از تواناییها و مهارتهای غیر شناختی است که توانایی موفقیت فرد در مقابله با فشارهای محیطی به ویژه فرسودگی شغلی را افزایش میدهد. از این رو پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه هوش هیجانی، استرس و فرسودگی شغلی مدیران و پرستارهای بیمارستان های دولتی شهر تهران انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی است که به صورت مقطعی و روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی، بر روی ۱۵۰ نفر از پرستاران و مدیران بیمارستان های شهر تهران انجام شد. برای گردآوری اطالعات از پرسشنامه استاندارد استفاده شد. داده ها به شیوه لیکرت جمع آوری شده و با استفاده از آزمونهای تی و همبستگی پیرسون در سطح معنی داری ۰/۰۵ و نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج آزمون همبستگی پیرسون رابطه معنی داری بین استرس شغلی با هوش هیجانی و فرسودگی مشاهده شد. میانگین تکرار فرسودگی ۲/۱۵ با انحراف معیار ۱/۷۸ بوده و شدت فرسودگی دارای میانگین ۲/۳ با انحراف معیار ۱/۹۵ بوده است. برخورداری از هوش هیجانی منجر به کاهش فرسودگی و استرس شغلی پرستاران خواهد شد؛ لذا پیشنهاد میشود بیمارستانهای تهران برای کاهش فرسودگی شغلی پرستاران نسبت به برگزاری دوره های آموزشی لازم مبادرت ورزند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، استرس شغلی ، هوش هیجانی ، مدیران پرستاری