اثبات نکاح موقت از دیدگاه قرآن در مذاهب خمسه با نگاهی به جایگاه رویکرد اجتماعی در قبال آن

بر اساس بخشی از آیه ۲۴سوره نساء، موضوع و مبنای حلیت یا حرام بودن نکاح موقت مطرح می شود. بیشتر مفسرین، براساس این آیه، ازدواج موقت را اثبات نموده و در تایید آن، سنت پیامبر اکرم در انجام این گونه از نکاح را دلیلی بر این موضوع می دانند. با این حال، اتفاقات پس از پیامبر اکرم و دفاع نگرش تحریمی، موجب شد تا برخی تحریم و نهی آن را برخلاف آیه قرآن بر اباحه آن ترجیح دهند. ادعای نسخ این آیه و یا تحریم فعلی یا قولی این موضوع توسط پیامبر اکرم از دیگر دلایل مخالفین نکاح موقت است که پاسخ موافقین این نکاح، عدم نسخ و نهی در قران و سنت پیامبر اکرم است. این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی و با تاکید بر مدرک قرآن به این موضوع پرداخته است و دیدگاه قرآن را برای اثبات نکاح موقت، کافی و مکفی می داند. موضوعات مختلف مانند ازدواج موقت، اساسا به رویکرد اجتماعی در مرحله امضا یا تاسیس توجه دارند و پس از وضع مقررات، نمی توان به بهانه پذیرش یا عدم پذیرش اجتماعی، موضوعی را نسخ یا ایجاد نمود. ازدواج موقت ناشی از رویکرد اجتماعی و مبتنی بر ادله ای مانند قیاس و رویکرد اجتماعی، علی رغم وجود نص قرآنی، مورد غفلت و بی مهری در برخی از مذاهب اسلامی شده است.

کلیدواژه ها:

نکاح موقت ، قرآن ، سنت ، تحریم ، نسخ ، رویکرد اجتماعی