تغییرات آنزیم های آنتی اکسیدانی مرزه جنگلی (Saturejea mutica ) تحت تاثیر تنش خشکی، آبیاری مجدد و محلول پاشی سلنیم
محل انتشار: مجله پژوهش های تولید گیاهی، دوره: 29، شماره: 2
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 256
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOPP-29-2_002
تاریخ نمایه سازی: 24 مهر 1401
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: تغییرات اقلیمی و تغییر الگوی بارش تهدید جدی برای تامین منابع غذایی جمعیت در حال افزایش جهان می باشد، بطوری که کمبود منابع آبی در حال حاضر امنیت غذایی و رونق اقتصادی بسیاری از مناطق دنیا را با محدودیت مواجه کرده است. یکی از راهکارها بافزایش بهره وری آب کشت گیاهان دارویی مقاوم به خشکی است. مرزه جنگلی یکی از گیاهان دارویی بومی ایران است که حاوی ترکیبات دارویی و شیمیایی ارزشمند است. از این رو تحقیق با هدف بررسی روند تغییرات آنزیم های آنتی اکسیدانی دو کموتایپ مرزه جنگلی تحت تنش خشکی و آبیاری مجدد و همچنین محلول پاشی سلنیم انجام شد. مواد و روش ها: در بررسی حاضر از کموتایپ های مرزه جنگلی کارواکرول/تیمول/پاراسیمین (کموتایپ درکش) و تیمول/پاراسیمین/کارواکرول (کموتایپ پونو)، با کد هرباریومی MPH-۱۳۴۷استفاده قرار شد. آزمایش در قالب آزمایش کرت های خرد شده بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی انجام شد. سطوح خشکی در ۳ سطح (شاهد، تنش متوسط (۲۵ روز بدون آبیاری) و تنش شدید (۴۰ روز بدون آبیاری)، محلول پاشی سلنیم در ۳ سطح (۰، ۵ و ۲۰ میلی گرم) انجام شد. آبیاری مجدد بلافاصله پس از تنش خشکی انجام شد. به منظور اندازه گیری تغییرات فعالیت آنزیمی در مرزه جنگلی در انتهای تنش دوره خشکی و به ترتیب ۱ و ۵ روز پس از آبیاری مجدد، از گیاهان آزمایشی نمونه برداری شد.یافته ها: آبیاری مجدد به عنوان مکانیسمی برای ترمیم کارکردهای فیزیولوژیکی که در اثر تنش آب کاهش یافته است عمل می کند. به عبارتی بازیابی یک مولفه مهم برای سازگاری گیاهان به خشکی می -باشد. در بررسی حاضر خشکی اثر معنی داری بر فعالیت اغلب آنزیم های آنتی اکسیدانی مطالعه شده کموتایپ های مرزه جنگلی (به غیر از کاتالاز در کموتایپ پنو) نداشت. همچنین واکنش قابل توجهی نسبت به سطوح محلول پاشی سلنیم در شرایط تنش خشکی مشاهده نشد. بررسی روند تغییرات فعالیت آنزیم ها قبل و بعد از آبیاری مجدد نشان داد که اگرچه آبیاری مجدد روند کاهشی غیرمعنی داری بر فعالیت آنزیمی داشت، با این وجود در کوتاه ترین زمان ممکن فعالیت آنزیم ها به شرایط قبل از آبیاری مجدد رسیده و پایدار شده اند، که بیانگر مقاومت بالای این گیاه به خشکی است. همچنین واکنش گیاه به سطوح خشکی و تیمارهای حمایتی در دو کموتایپ روند تقریبا مشابه ای داشت. نتیجه گیری: عدم واکنش آنزیم های آنتی اکسیدانی مهم گیاه مرزه جنگلی به تنش خشکی و تیمارهای حمایتی، بیان کننده این است که، مرزه جنگلی به عنوان یک گیاه متحمل به خشکی و به دلیل داشتن متابولیت های با ارزش، گونه ای مناسب برای کشت در مناطقی است که محدودیت منابع آبی و نزولات آسمانی دارند. لذا پیشنهاد می شود که از این گیاه برای کشت در شرایط کم آب شاهرود و مناطق مشابه استفاده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احسان کریمی
دانشجوی دکتری گروه علوم باغبانی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
عظیم قاسم نژاد
نویسنده مسئول، دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
منصور قربانپور
دانشگاه اراک
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :