مطالعه نقش اندازه حداکثر اسمی سبکدانه روی مقاومت اتصال میلگرد با بتن سبک سازه ای با میکروسیلیس

یکی از مهم ترین مسائل مطرح در مورد کاربرد بتنهای سبک سازهای، تامین طول مهاری مناسب برای میلگرد مدفون در بتن میباشد. به دلیل امکان خرد شدگی دانههای سبک، مهار میلگرد در این نوع بتنها نسبت به بتنهای با وزن مخصوص معمولی مشکل تر است. از آنجا که امکان خردشدگی دانه های سبک درشت بیشتر می باشد ، اندازه حداکثر سبکدانه درشت می تواند تاثیر قابل توجهی روی مهار میلگرد در بتن سبک سازه ای داشته باشد. در این تحقیق به بررسی تاثیر دو اندازه حداکثر اسمی متداول سبکدانه، روی مقاومت پیوستگی بین میلگرد و بتن سبک سازهای حاوی درصدهای مختلف میکروسیلیس پرداخته شده است. بر اساس نتایج بدست آمده در بتنهای حاوی سبکدانه لیکا با اندازه حداکثر ۱۲ میلیمتر، با استفاده مناسب از میکروسیلیس می توان مقاومت پیوستگی مناسبی را بین آرماتور وبتن تامین کرد ولی در بتنهای حاوی سبکدانه لیکا با اندازه حداکثر ۱۹ میلیمتر مقاومت پیوستگی مناسب قابل تامین نمی باشد.

کلیدواژه ها:

مقاومت پیوستگی ، بتن سبکدانه ، میکروسیلیس ، اندازه حداکثر اسمی