سنجش کارایی کتابخانه های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با استفاده از مدل تحلیل پوششی داده های غیر محدب FDH

تحلیل پوششی داده ها تکنیکی مبتنی بر برنامه ریزی ریاضی است که برای سنجش کارایی واحدهای تصمیم گیرنده استفاده می شود. در این روش ورودی ها و خروجی های واحدها تعیین و مقدار آنها محاسبه می شود و با اجرای مدل برنامه ریزی خطی برای هر واحد، میزان کارایی آن واحد بدست می آید. در مدل های پایه ای تحلیل پوششی داده ها ترکیب خطی از واحدهای مشاهده شده به عنوان نقطه بهینه مورد انتظار از واحد ناکارا تعریف می شود. به عبارت دیگر هر واحد ناکارا با یک نقطه بهینه روی مرز کارایی مقایسه می شود که آن نقطه از ترکیب خطی چند واحد کارا بدست آمده است. در این مقاله مدل های محدب و غیرمحدب تحلیل پوششی داده ها معرفی می شود و سپس این مدل ها در ارزیابی کتابخانه های سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران به کار گرفته شده است. ورودی ها و خروجی های کتابخانه ها تدوین شده و در نتیجه سنجش کارایی، از ۱۰ کتابخانه زیرمجموعه سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران با استفاده از مدل محدب تحلیل پوششی داده ها چهار شش کتابخانه به عنوان کتابخانه های کارا و بقیه به (FDH) کتابخانه و با استفاده از مدل غیرمحدب تحلیل پوششی داده ها عنوان کتابخانه های ناکارا معرفی شد. در مدل غیرمحدب برای هر واحد ناکارا نقطه بهبود از بین واحدهای کارا انتخاب می شود و ترکیبی از واحدهای کارا نیست.