تحلیل آماری از نقش مدیریت دانش مبتنی بر ابعاد جهت گیری استراتژیک نظارتی کارکنان شاغل در شهرداری تهران

امروزه، با ارتقای جایگاه گردشگران و اهمیت یافتن آن ها در مرزهای برندهای خدماتی به ویژه مراکز اقامتی، استفاده از توانمندی در زمینه بهبود خدمات و استفاده از سرمایههای نامشهود از اهمیت بالایی برخوردار شده است. اما این سرمایه های نامشهود از آن جایی دارای اهمیت و مزیت در بازار شده اند که این ابزار را در اختیار مدیران خود قرار می دهند که می توانند در بازارها ایجاد ارزش کنند. این ارزش از این طریق به دست می آید که برندها می توانند به واسطه دانش کسب شده و به کارگیری آن، سطح کیفی خدمات خود را بهبود دهند و از تقویت کیفیت خدمات زمینه را برای افزایش سطح رضایت گردشگران مهیا نمایند. اما سوال پیش می آید که در این بین برای تقویت به کارگیری دانش یا پیاده سازی آن، شرکت ها چه اقداماتی را باید انجام دهند که بتواند زمینه را برای بهبود مدیریت دانش مهیا نماید؛ که دو عامل جهت گیری استراتژیک نظارتی و هدف گرایی کارکنان دو موضوعی بوده است که در این تحقیق تمرکز بر آن ها بوده است. در جهت گیری استراتژیک نظارتی سه موضوع مطرح می شود که همان شامل نتیجه گرایی در سازمان، فعالیت گرایی سازمان و در نهایت قابلیت گرایی است. در واقع این نوع رویکرد موید این است که رهبران، سرپرستان سازمانی و در نهایت مدیران به موضوع فعالیت های نیروی انسانی چطور نگاه می کنند و ارزیابی آن ها به چه صورت است. بدون شک این رویکردها می تواند در راستای بهبود پیاده سازی مدیریت دانش نقش مهمی داشته باشد. از سوی دیگر موضوع هدف گرایی نیروی انسانی است که نشان از توجه نیروی انسانی به دو موضوع قابلیت یادگیری و عملکردگرایی دارد. در این تحقیق از کلیه مدیران و کارکنان این هتل ها برای بررسی این موضوع استفاده شده بود. حجم این افراد پاسخ دهنده برابر با ۱۸۹ نفر در این پژوهش بوده است. در این تحقیق در پرسشنامه ۲۷ گویه ی استفاده شده بود و این پرسشنامه استاندارد بوده است؛ اما پیش از توزیع نهایی این پرسشنامه روایی و پایایی آن مورد بررسی و تایید واقع شده بود. برای تجزیه وتحلیل داده های گردآوری شده نیز محقق از رویکرد حداقل مربعات جزئی یا همان نرم افزار Smart PLS استفاده کرده بود. در ادامه محقق بنا دارد به تشریح نتایج و چرایی آن بپردازد.

کلیدواژه ها:

استراتژیک نظارتی ، هدف گرایی کارکنان ، مدیریت دانش ، قابلیت یادگیری ، عملکردگرایی