بررسی آماری ارتباط میان تعلق خاطر کارکنان با نوآوری سازمانی (نمونه موردی: اداره کل امور ایثارگران شهرداری تهران)

در این تحقیق (با عنوان بررسی رابطه تعلق خاطر کارکنان با نوآوری سازمانی در اداره کل امور ایثارگران شهرداری تهران) ابتدا محقق با استفاده از مدل تعلق خاطر تقی زاده بیرامی (۱۳۸۹) به فرضیه سازی پرداخته و با توجه به چهار بعد تشکیل دهنده این مدل که شامل وابستگی درونی، همسویی اهداف، هویت کاری و سخت کوشی می باشد، به تحقیق و مطالعه موضوعات این حوزه پرداخته است. در ادامه در خصوص متغیر وابسته یعنی نوآوری سازمانی تلاش نموده است که این متغیر را به طور مطلوبی تشریح و توصیف نموده و با ارائه مطالعات مرتبط، زوایای پنهان آن را روشن نماید. روش تحقیق استفاده شده در این پژوهش، روش کاربردی و پیمایشی بوده است و جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای سنجش میزان نرمال بودن توزیع جامعه و در نهایت استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن برای آزمون فرضیات استفاده شده است. در انتهای تحقیق نیز با توجه به نتایج بدست آمده از آزمون فرضیات، مشخص شد که تمامی فرضیات پذیرفته شدند و در میان شاخص های چهارگانه متغیر تعلق خاطر کارکنان، شاخص هویت کاری کارکنان بالاترین مقدار به دست آمده در بین فرضیات تحقیق راه به میزان ۰.۵۷۳ با نوآوری سازمانی اداره کل امور ایثارگران شهرداری تهران به خود اختصاص داده است.

کلیدواژه ها:

تعلق خاطر کارکنان ، وابستگی درونی ، همسویی اهداف ، هویت کاری ، سخت کوشی ، نوآوری سازمانی