نقش آموزش در پیشگیری از جرائم علیه بهداشت عمومی

پیشگیری را می توان یکی از راهبردهای اساسی در حوزه کنترل اجتماعی جرم برشمرد که در بردارنده مجموعه راهکارهای مستقیم و غیرمستقیم با هدف ایجاد امکانات و موقعیت های بازدارنده از وقوع جرم به کجروی طراحی و تدوین می شود. در واقع امروزه پیشگیری برای مقابله با جرم به دلایل فراوانی بهتر از درمان مجرمان و جبران آثار جرائم بعد از ارتکاب آنها دانسته شده است در این میان نقش و اهمیت آموزش بهداشت عمومی برای ایجاد امنیت و پیشگیری از جرایم علیه بهداشت عمومی به خوبی درک شده است. لذا دستیابی به محیطی سالم و پاکیزه و به دور از هر گونه بیماری ها در هر سرزمینی نیاز به آگاهی عموم مردمان جامعه دارد بنابراین آموزش می تواند در این امر بسیار موثر باشد، آگاهی در مورد خطرات بهداشت عمومی در سطوح محلی، ملی و جهانی و همچنین، آگاهی از رویکردهای مختلف در مورد مشکلات آن و مشارکت در حل مسائل آن، همگی قابلیت هایی هستند که تنها با آموزش کارآمد قابل دستیابی است.بخش عظیمی از بیماری ها ناشی از عدم آگاهی و اطلاعات آحاد مردم نسبت به مسائل بهداشتی است، که ممکن است همگی منجر به وقوع جرم بر علیه بهداشت عمومی شود، لذا آموزش نقش حیاتی در پیشگیری از جرم در جرائم علیه بهداشت عمومی دارد. به همین جهت از دیرباز تا کنون بحث آموزش در پیشگیری از جرائم از نظر اندیشمندان علوم جرم شناسی مورد توجه واقع شده استاز این رو اهداف حاصل از آموزش که منتج به پیشگیری در این جرائم خواهد شد باید به خوبی مطالعه و شناخته شود و با اهتمام و کامل در پیشبرد اعتراف به جایگیری آنها در بتن جامعه تلاش گردد، متعاقبا برای نیل به مقصود، متولیان امر باید با بینش صحیح در اجرای برنامه های آموزشی در جامعه داشته باشد. از آنجا که پیشگیری از جرایم علیه بهداشت عمومی مربوط به حاکمیت و نظم عمومی می باشد، اینگونه تصور می شود که دولت (در مفهوم عام ) و سازمان های وابسته به عنوان متولی امر می باشد، اما باید دانسته شود که سازمان های غیردولتی و مشارکتهای مردمی نقش بسیار پررنگی را در فرایند پیشگیری داردروش تحقیق: در این تحقیق از روش کتابخانه ای و ابزار فیش برداری استفاده شده. به طور کلی این نوشتار با روش توصیفی- تحلیلی بنفع نقش آموزش در پیشگیری از جرائم علیه بهداشت عمومی پرداخته است

کلیدواژه ها:

آموزش ، پیشگیری ، بهداشت عمومی