مقایسه تاثیر دو روش آبدرمانی و آب درمانی به همراه فیزیوتراپی برمیزان درد و ناتوانی عملکردی بیماران مبتلا به کمردرد مزمن ناشی از فتق دیسککمری- کارآزمایی بالینی تصادفی

سابقه و هدف : فیزیوتراپی و تمرین درمانی خط اول درمان کمردرد هستند. هدف این پژوهش مقایسه تاثیر دو روش درمانی آب درمانیو آب درمانی به همراه فیزیوتراپی بر کاهش درد و ناتوانی عملکردی بیماران دارای کمر درد مزمن ناشی از فتق دیسک کمری می باشد.مواد و روش ها : این پژوهش بر روی ۶۰ بیمار ۲۵ تا ۵۰ سال مبتلا به فتق دیسک کمر انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به سهگروه مساوی (دوگروه درمانی و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. تمام گروه ها به مدت هشت هفته تحت درمان قرار گرفتند. متغیر دردبر اساس مقیاس عددی خط کش درد (VAS) و ناتوانی عملکردی بر اساس پرسش نامه اوسوستری (ODQ) قبل از درمان و بعد از هشتهفته مداخله درمانی، اندازه گیری شد.یافته ها : سه گروه درمانی اختلاف معنی داری را در کاهش میزان درد و ناتوانی عملکردی نشان دادند (۰۵ / ۰ > P). در هشت هفتهبعد از درمان، میزان کاهش درد و کاهش ناتوانی در گروه ترکیبی نسبت به گروه آب درمانی (P(co)=۰/۰۲) و ((P(co)=۰/۹۶) بود. میزانکاهش درد و ناتوانی عملکردی در گروه های درمانی نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری از خود نشان دادند (p=۰/۰۰۱).نتیجه گیری : هر دو روش درمانی به میزان قابل توجهی باعث کاهش درد و ناتوانی عملکردی شدند، اما روش ترکیبی در کاهش دردنسبت به آب درمانی موثرتر بود.

کلیدواژه ها:

آب درمانی ، فیزیوتراپی ، کمر درد ، فتق دیسک کمر