بررسی مدیریت ریسک در پروژه های عمرانی (ساخت پل های بتنی دهانه کامل)
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 575
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CENAF01_020
تاریخ نمایه سازی: 16 دی 1400
چکیده مقاله:
پل های بتنی سگمنتال و دهانه کامل به جهت بکار بردن تکنولوژی بالا و تجهیزات پیشرفته، نیاز بیشتری به بکارگیریمدیریت ریسک دارند تا علاوه بر کنترل زمان، کنترل هزینه و افزایش کیفیت را به نحو مطلوبی اجرا نمایند. یکی از پروژههای مهمی که اخیرا در ایران به منظور پیشرفت تکنولوژی حمل و نقل آغاز شده است پروژه مسیر قطار سریع السیر تهرانقم اصفهان است. عدم شناسایی مولفه های موثر بر ریسک ها به منظور احداث پروژه پل دهانه کامل در پروژه قطار سریعالسیر تهران قم اصفهان، می تواند عواقب نامطلوبی بر سطح مدیریت این پروژه داشته باشد. با توجه به اینکه تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کمی است، لذا برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از روش کمی و تحلیل های آماری استفاده شده است. برایاین منظور ابتدا با استفاده از مستندات مرتبط موجود و پیشینه ادبیات، شاخص های سنجش و ارزیابی ریسک های اجرایپروژه های پل سازی به ویژه پل های بتنی دهانه کامل با مطالعه موردی پل قطار تهران- اصفهان از دیدگاه ذینفعان مختلف در این پروژه ها مورد بررسی قرار گرفت و مهم ترین ریسک ها در این زمینه شناسایی شد. در مجموع شامل ۷ گروه اصلیریسک یعنی ریسک های (۱) سازمانی، (۲) مدیریتی، (۳) طراحی، (۴) اجرایی، (۵) اقتصادی، (۶) ایمنی و (۷) محیطی میباشد. در این ۷ گروه ریسک، ۴۲ ریسک متفاوت مرتبط با هر گروه شناسایی و ثبت و ضبط شده است. با استفاده ازپرسشنامه اول احتمال وقوع ریسک ها و شدت اثر آنها بر حوز ههای زمان، هزینه و کیفیت تعیین شده و ریسک های بحرانیشناسایی می گردد. سپس به وسیله پرسشنامه دوم استفاده از روش مقایسات مبتنی بر فرآیند تحلیل تاپسیس(TOPSIS)، به اولویت بندی ریسک های بحرانی پرداخته می شود. نتایج نشان داد ریسک " نبود اعتبار برای تکمیل پروژهبا کیفیت مناسب" با وزن ۰.۹۵۷ رتبه اول اهمیتی را کسب نمود ه و ریسک های بازنشدن اعتبارات اسنادی پروژه با وزن۰.۸۹۲۵ و ریسک عدم برنامه ریزی مناسب برای ارزیابی ریسک با وزن ۰.۸۵۵۷ و ریسک تغییرات در مراحل اجرای پل بهدلیل نبود زیرساخت های مناسب با وزن ۰.۸۳۵۱ در اولویت های دوم تا چهارم را کسب نموده اند . برای ریسک های اولویتدار برنامه های واکنشی مانند پیش بینی برنامه مناسب و دقبق تامنی منابع مالی؛ رونق بازار سرمایه گذاری از سوی دولت،استفاده از قراردادهای نوین و تضمین شده، استفاده از تکنیک های نوین مدیریت ریسک و انتخاب درست عوامل اجرایپروژه پیشنهاد شد.
نویسندگان
احسان حسن عبدالی
دانشجوی کارشناسی ارشد، گرایش مدیریت ساخت، دانشگاه عمران و توسعه همدان