ملاحظات بکارگیری معماری شبکه اترنت IEEE۸۰۲.۳ جهت انتقال داده در وسایل پرنده (تکامل و اتخاذ فن آوری های تجاری برای ورودی/خروجی های اویونیک)

در این مقاله اطلاعاتی در مورد ملاحظات بکارگیری معماری شبکه اترنت IEEE۸۰۲.۳ و نمونه های پیاده سازی شده آن بر روی هواپیما ها و بالگردهای روز دنیا اشاره می شود و سپس به مقایسه انواع بسترهای گذرگاه داده در وسایل پرنده پرداخته می شود. اکثر هواگردهای نظامی دارای دو سیستم مهم اویونیک هستند که امروزه توانسته اند ده ها برابر به یکدیگر مرتبط باشند، این دو سیستم عبارتند از سیستم کنترل پرواز و سیستم ماموریت. سیستم کنترل پرواز شامل همه مواردی است که برای پرواز یک هواگرد مورد نیاز است مانند اینسترومنت، داده های هوا، سیستم های اینرسی، کنترل پارامترهای موتور، سیستم تولید برق، سیستم هیدرولیک، سیستم های سوخت، سیستم پرواز خودکار، ناوبری، ILS,GPS سیستم ارابه های فرود، سیستم سطوح کنترل، اسلات، فلپ و غیره. کنترل های اولیه پرواز که ممکن است به صورت افزونگی یا پرواز بدون سیم دیجیتال باشد، که در نوع خود پیچیدگی های بیشتری را در سیستم کنترل پرواز ایجاد می کند. هواگردهای غیرنظامی هم دارای دو سیستم هستند که با همارتباطی ندارند: سیستم کنترل پرواز و سیستم های راحتی و سرگرمی مسافر، الزامات ایمنی شدید همیشه صنعت هوانوردی را وادار به تدوین استانداردهای خاص خود برای رابط های I/O کرده است. و این منجر به ایجاد استانداردهای ARINC برای بسیاری از انواع انتقال داده می شود با این حال ، اقتصادی بودن استفاده از فناوری های جدید علی رقم پیچیدگی الزامات ایمنی این گونه سیستم ها، ARINC ها را یا سایر استانداردها در آینده ضروری خواهد ساخت. بنابراین در این مقاله فقط به بررسی و معرفی انواع گذرگاه داده جهت توزیع اطلاعات در بستر معماری شبکه با معماری AFDX در وسایل پرنده پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

و ، ARINC ۴۲۹ ، MIL-STD- ، ARINC ۶۶۴ ، AFDX ۱۵۵۳ سیستم کنترل پرواز ، سیستم ماموریت ، اویانیک ، سیستم گذرگاه داده ، انتقال دیتا ، معماری شبکه