آسیب شناسی مدیریت شهری در ایران

یکی از عوامل عمده ناکارآمدی نظام برنامه ریزی توسعه شهری در کشور ناشی از آسیب های مدیریت شهری می باشد. آنچه به عنوان ساخت و ساز غیرمجاز و شکل گیری سکونتگاه های غیررسمی، ناکارآمدی طرح های توسعه شهری و ..... در نظام برنامه ریزی شهری کشور مطرح است، در واقع ریشه در آسیب های موجود در مدیریت شهری داشته و تا این آسیب ها بهبود نیابد نظام برنامه ریزی شهری کارآمد نخواهد شد. مطالعه وضع موجود نشان میدهد که بخشی از این آسیبها ناشی از آسیب های سازمانی می باشند. کارکرد صحیح یک سازمان به شدت متاثر از ساختار سازمانی می باشد. هر چند وزارت کشور در ضوابط تشکیلاتی شهرداری ها با درجات مختلف ساختاری را پیش بینی و ابلاغ نموده است، ولی این ساختار در بسیاری از شهرداری های کشور رعایت نشده و باعث به هم ریختگی و بی نظمی و به دنبال آن آشفتگی در ساختار و در نتیجتا ناکارآمدی آنها شده است. با بررسی ساختار سازمانی شهرداریهای سراسر کشور متوجه می شویم که ساختار شهرداری ها بر اساس نیازهای منطقه ای و محلی تدوین نشده، لذا نتوانسته به تامین نیازهای شهروندان بپردازد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر آسیب شناسی مدیریت شهری در ایران می باشد. روش تحقیق این پژوهش توصیفی از نوع کتابخانه ای می باشد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، مدیریت شهری ، ایران