نقش حکمروایی شهری و ذینفعان در مدیریت شهری شهر تهران

موفقیت هر برنامه شهری در گرو مشارکت و همکاری تمامی گروه های ذینفع و ذینفوذ در فرایند تهیه و اجرا می باشد. علی الخصوص برنامه های با ماهیت راهبردی ، توامان بر تهیه و اجرای سند تاکید داشته و تدوین آنها بر پایه چشم اندازسازی مشارکتی و اصلاح نظام مدیریت و حکمروایی شهری صورت می گیرد که این اصول جز با مشارکت گروههای ذینفع و ذینفوذ در اداره امور شهر میسر نخواهد شد. هدف از تعیین گروههای ذینفع و ذینفوذ، استفاده از پتانسیل ها، ظرفیت ها، منابع و سرمایه انسانی و اجتماعی شان برای مشارکت در برنامه های توسعه شهری می باشد. قبل از پرداخت به تعاریف و مفاهیم ذینفع و ذی نفوذ و ضرورت مشارکت آن ها در برنامه های شهری، لازم است، بسترها و زمینه های شکل گیری مشارکت این گروهها در چهارچوب مفاهیم حکمروایی خوب، مدیریت مشارکتی، برنامه ریزی مشارکتی و سایر مفاهیم مرتبط با آنها روشن شده و سپس به تعریف و تحلیل ذینفعان و تعیین انواع گروه های ذینفع و ذینفوذ پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

حکمروایی شهری ، ذینفعان ، مدیریت شهری ، شهر تهران