نقش ارزشیابی های شناختی و غیرشناختی در توانایی طراحی دانشجویان معماری

آموزش معماری به دلیل ساختار متفاوت این رشته، از روش و فرآیند ویژه ای برخوردار است . در این راستا امر داوری و ارزشیابی توانایی های طراحی دانشجویان موضوعی است که به دنبال آموزش معماری همواره به صورت ویژه مورد توجه بودهاست. روش ارزشیابی طراحی مبتنی بر مهارتهای شناختی و غیرشناختی از مهمترین اهداف آموزش معماری به حساب میرود. مهارتهای شناختی شامل موارد شایستگی های دانشی، توانائی های شناختی و مهارتهای پرسشگری است. ابعاد و مولفه های مهارتهای غیر شناختی شامل موارد مهارتهای عاطفی، خصوصیات شخصیتی، ساختارهای نگرشی، مهارت های یادگیری، سخت کوشی، مهارتهای اجتماعی و ارتباطی، نگرش اجتماعی و مهارت کار و فناوری است. با توجه به اهمیت ارزیابی پروژه های طراحی دانشجویان لذا توجه به فاکتورهای موثر بر این فرآیند به ویژه توانایی شناختی و غیر شناختی دانشجو ضروری به نظر میرسد. بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد میشود در برنامه های آموزشی معماری و ارزیابی ها به این مهارتها توجه شود؛ تا به ارتقای کمی و کیفی توانایی دانشجو در طراحی کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی شناختی ، ارزشیابی غیرشناختی ، دانشجویان معماری ، طراحی.