سنجش اثربخشی سامانه ۱۸۸۸ در شهرداری تهران

در واقع بازخوردها، سنجشها، انتقادات، پیشنهادات و تشویقها و قدردانیهای محیطی به عنوان متغیر مستقل بر نوع عملکرد مدیران و میزان این عملکرد از لحاظ بهبود کیفیت آن تاثیرگذار است. لذا باید علاوه بر تعریف شاخص های کیفیت کاری، جهت سنجش بهره وری مدیران نیز مدلی ارائه نماییم. مفهوم مدیریت شهری با توجه به سلیقه ها، ادراک افراد و همچنین اقتضای سیاسی -اجتماعی زمانهای مختلف معانی متفاوتی دارد. مدیریت شهری عبارتند از سازماندهی عوامل و منابع شامل عناصر و اجزاء رسمی و غیر رسمی موثر ذیربط در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی و کالبدی حیات شهری با هدف اداره، کنترل و هدایت توسعه همه جانبه و پایدار شهر که وظایف آن شامل -۱ تهیه برنامه های توسعه شهری -۲ تدوین راهکارهای اقتصادی، مالی، توسعه کار آمد شهر -۳ تبدیل برنامه ها به پروژه های عملیاتی و اجرای آنها می باشد. شهرداری تهران، در راستای نیل به اهدافی همچون تحقق بخشی از حقوق شهروندی مانند مشارکت در مدیریت شهری و نظارت بر آن؛ ارتقای توان و کارآمدی مدیریت شهری به واسطه نظارت شهروندان؛ و نیز ایجاد و تقویت اعتماد متقابل بین مدیریت شهری و شهروندان و...، در مرکز نظارت همگانی شهرداری تهران ۱۸۸۸ اردیبهشت سال ۱۳۸۵ اقدام به تاسیس نموده است؛ تا از این طریق شهروندان پیامها و مطالبات خود را درباره مدیریت شهری در یکی از قالبهای تقدیر و تشکر و پیشنهاد، شکایت، انتقاد اعلام و ابراز دارند. بدون شک انجام درست کار و انجام کار درست از سازمانی انتظار میرود که مجهز به نظامها و سیاستهای مناسبی در حوزه سلامت اداری باشند. همچنین ابعاد و استمرار ویژگیهایی نظیر برنامه بندی، شهروند مداری، تحول گرایی و بهره وری، بدون داشتن سازمانی زنده و در عین حال سالم ممکن نیست . رشد بهره وری و انسجام سازمانی تنها در محیط اداری سالم امکان پذیر است. نظارت نیازمند مشارکت فعال دو قالب سیال مدیران و مردم می باشد. مدیر با ارائه رهنمودهای عملی و نظارت مردمی مانع از کشمکش بین مدیران، بدبینی و مقاومت کارکنان میگردد. لذا باتوجه به اهمیت موضوع در این پژوهش قصد بر این داریم به ارزیابی و سنجش میزان اثربخشی سامانه ۱۸۸۸ بر مدیریت شهری بپردازیم.

کلیدواژه ها:

اثربخشی ، سامانه نظارتی ، شهرداری تهران