مقایسه سبک های دلبستگی در کودکان مبتلا به اختلال سلوک، اختلال نقص توجه/ بیش فعالی و کودکان عادی

هدف از این تحقیق مقایسه سبک های دلبستگی در کودکان مبتلا به اختلال سلوک، اختلالنقص توجه/ بیش فعالی و کودکان عادی بوده است. تحقیق حاضر از نظر هدف پژوهش،کاربردی و از نظر چگونگی جمع آوری داده ها توصیفی- همبستگی به شمار می آید که بهشکل میدانی انجام گرفته است. جامعه اماری کلیه ی کودکان بازه سنی ۹ - ۱۲ ساله که دربخش کودکان عادی از دانش آموزان دختر و پسر دبستان های شهرستان بوکان به روشنمونه گیری خو شه ای تعداد ۱۲۰ نفر بعنوان نمونه و در بین کودکان دارای اختلال سلوک،اختلال نقص توجه/ بیش فعالی حاد که در مرکز کودکان استثنایی شهرستان بوکان تحتمراقبت بودند که جمعا ۵۰ نفر به روش تصادفی منظم طبقاتی بعنوان نمونه انتخاب شدندابزار تحقیق پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید، پرسشنامه اختلال سلوک RSDCD وپرسشنامه اختلال نقت توجه و بیش فعالی SWAN و روش های آماری تحلیل واریانس،آزمون t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشانمی دهد که سبک دلبستگی ایمن و دو سوگرا در کودکان عادی و فراد دارای اختلال توجه-بیش فعالی و اختلال سلوک اختلاف معناداری وجود دارد. در نهایت می توان نتیجه گرفتکه کودکان عادی از سبک دلبستگی اجتنابی بهره می برند و کودکان دارای اختلال نقصتوجه- بیش فعالی و اختلال سلوک از سبک دلبستگی ایمن و دوسوگرا بیشتر بهره می برند.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، اختلال سلوک حاد ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی حاد