پیش بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس سبک های تفکر و رویکردهای یادگیری در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بر اساس سبک هایتفکر و رویکردهای یادگیری آنان انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی – همبستگیبود. جامعه آماری این پژوهش شامل کل یه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر خویبود که در سال تحصیلی ۹۷ - ۱۳۹۶ مشغول به تحصیل بودند به همین منظور ۳۲۷ نفربه صورت روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. و پرسشنامه هایسبک های تفکر استرنبرگ، واگنر و زانگ (۲۰۰۷) و رویکردهای یادگیری بیگز، کامبر ولانگ (۲۰۰۱) را تکمیل کردند. جهت تحلیل فرضیه های پژوهش از آزمون های آماریضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرس یون چندگانه استفاده شد. یافته های پژوهشنشان داد که همه انواع سبک های تفکر و رویکردهای یادگیری عمقی و سطحی با پیش رفتتحصیلی رابطه معنی داری دارند. همچنین مشخص شد که سبک های تفکر آزاداندیش،سلسله مراتبی، درونی و بیرونی و رویکرد یادگیری عمقی به صورت مثبت و رویکرد یادگیریسطحی به صورت منفی توان پیش بینی پیشرفت تحصیلی را دارند. بنابراین، توجه به نقشعوامل درون فردی سبک های تفکر و رویکردهای یادگیری در مطالعات مربوط به پیشرفتتحصیلی اهمیت خاصی دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های تفکر ، رویکردهای یادگیری ، پیشرفت تحصیلی