تاثیر تمرینات عملکردی شدید (HIFT) بر سطوح سرمی اینترفرون گاما در زنان چاق

زمینه و هدف: چاقی یکی از جدی ترین مشکلات تندرستی است که با التهاب مرتبط است. فعالیت بدنی یکی از عواملبسیاری است که بر چاقی و التهاب اثر گذار است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین عملکردی شدید بر سطوحسرمی عامل پیش التهابی اینترفرون گاما در زنان چاق بود.روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی و طرح تحقیق به صورت پیش آزمون پس آزمون، با گروه تجربی و کنترلاست. جامعه آماری تحقیق را زنان چاق شهرستان سمنان تشکیل دادند که به مراکز سلامتی و تندرستی مراجعه و تحت رژیمدرمانی ورزشی قرار گرفته بودند تعداد 36 نفر به صورت هدفمند از بین زنان چاق (سن: 3/91±32/66، وزن: 10/79±87/16و BMI>30) انتخاب و به دو گروه تمرین مقاومتی عملکردی با شدت بالا (n=12) (HIIF) و یک کنترل (n=12)تقسیم شدند. HIIF شامل فعالیت های هوازی (مثل: دویدن، طناب زدن)، فعالیت های با وزن بدن (کشش بارفیکس، اسکات)و وزنه برداری (اسکات از جلو، چرخش های کتل بل) که در قالب تمرینات کراس فیت در ست های یک گانه، دوگانه و سهگانه اجرا شد. پس از اتمام دوره های تمرینی و به منظور بررسی توزیع طبیعی داده ها در بین گروه ها آزمون شاپیروویلک وجهت بررسی تجانس واریانس در بین گروه ها آزمون لوین مورد استفاده قرار گرفت. جهت بررسی داده ها از آزمون t وابستهاستفاده شد (P≤0/05). کلیه محاسبات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد در میزان سطح سرمی اینترفرون گاما (IFN-γ) در گروه تمرینات عملکردی، نسبت به قبل از انجامتمرینات تغییر معنی داری مشاهده نشد (p<0/05). همچنین نتایج بین گروهی اختلاف معناداری را در IFN-γ سرمی بینتمرینات عملکردی و کنترل نشان نداد (p<0/05).بحث و نتیجه گیری: به نظر می رسد که این نوع تمرینات بر روی متغیر وابسته سطوح سرمی اینترفرون گاما اثر گذارنیستند. لذا پیشنهاد می شود در تحقیقات آتی با دوره های طولانی تر اثر تمرین عملکردی بر سطوح اینترفرون گاما زنانچاق ارزیابی گردد.

کلیدواژه ها:

تمرین عملکردی شدید ، سطح سرمی اینترفرون گاما ، زنان چاق