بررسی تاثیر هوشمندی کسب و کار بر کارایی شرکت های فناوری اطلاعات(مطالعه موردی: حوزه فناوری اطلاعات شهرداری های شهر تهران)

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر هوشمندی کسب و کار بر کارایی شرکت های فناوری اطلاعات (مطالعه موردی: حوزه فناوری اطلاعات شهرداری های شهر تهران) است. جامعه تحقیق در این پژوهش، کارکنان حوزه فناوری اطلاعات شهرداری های شهر تهران می باشد. تعداد این کارکنان حدود 311 نفر می باشد. روش نمونه گیری پژوهش نمونه گیری تصادفی ساده می باشد. به منظور تعیین تعداد نمونه از فرمول کوکران استفاده شد، که طبق این فرمول تعداد نمونه 172 نفر به دست آمد. در این پژوهش، به منظور سنجش متغیر اثربخشی هوشمندی کسب و کار از پرسشنامه این متغیر با 5 گویه، به منظور سنجش متغیر اثربخشی تجزیه و تحلیل کسب و کار از پرسشنامه این متغیر با 5 گویه، به منظور سنجش متغیر اثربخشی برنامه ریزی از پرسشنامه این متغیر با 3 گویه، به منظور سنجش متغیر اثربخشی اندازه گیری از پرسشنامه این متغیر با 4 گویه، به منظور سنجش متغیر اثربخشی فرآیند از پرسشنامه این متغیر با 3 گویه و به منظور سنجش متغیر نوآوری از پرسشنامه این متغیر با 4 گویه استفاده شده است. تجزیه و تحلیل اطلاعات در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی ارائه شده است. در بخش توصیفی، اطلاعات جامعه شناختی مربوط به نمونه پژوهش بیان شده است و در بخش آمار استنباطی با توجه به توزیع غیرنرمال داده ها از طریق نرم افزار PLS به تجزیه و تحلیل اطلاعات پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

هوشمندی کسب و کار ، کارایی ، فناوری اطلاعات