مروری بر روشهای مقابله با مایکوتوکسین ها و کاهش میزان آنها در شیر
محل انتشار: بیست و هفتمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی ایران
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 538
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCFOODI27_100
تاریخ نمایه سازی: 2 اسفند 1399
چکیده مقاله:
کپک ها قارچ های رشته ای (کرکی یا با ظاهر گرد و غبار هستند) کهمعمولا0 در مواد خوراکی از جمله مواد معدنی و کنسانتره مشاهده می شوند. کپک ها می توانند گاوهای شیری را به بیماری که به آن میکوز گفته می شود، آلوده کنند. میکوز می تواند در مکانهای مختلفی مانند ریه ها، غده پستانی، رحم یا روده ایجاد شود. کپک ها ممکن است با تولید سمومی بنام مایکوتوکسینها در هنگام مصرف خوراکهای آلوده و ایجاد مسمومیت روی حیوانات، تأثیر بگذارند. کپک ها در همه جا وجود دارند و بنابراین می توانند مایکوتوکسین ها را در محصولات زراعی، هنگام برداشت، یا هنگام ذخیره سازی، فرآوری خوراک یا تغذیه تشکیل دهند.معمولا در شرایط آب و هوایی پرتنش گیاهی یا هیدراتاسیون مواد خوراکی، آسیب حشرات، شیوه های ذخیره سازی ضعیف، کیفیت پایین خوراک و شرایط نامناسب تغذیه کپکها رشد کرده و مایکوتوکسین ها را تولید می کنند. مدیریت تولید محصولات زراعی می تواند تولید و شدت مایکوتوکسینها کاهش دهد اما به طور کامل از وقوع آن جلوگیری نمی کند. مدیریت عالی سیلو می تواند شیوع مایکوتوکسین ها را کاهش دهد. باید از شیوه های استاندارد تولید سیلو استفاده شود که شامل انتخاب ترکیبی، کاهش سطح تنش در مزرعه و برداشت، پر کردن سریع سیلو، استفاده از یک ماده افزودنی مناسب برای تولید سیلو، بسته بندی محکم، پوشاندن، تغذیه سریع و جلوگیری از فساد می باشد. بنابراین تلفیقی از روشهای فوق در جلوگیری از بروز مایکوتوکسینها در شیر می تواند موثر باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین نوری نوروزی
دانشجوی دکتری تغذیه دام، گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
طاهره محمدآبادی
دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان