مطالعۀ تفسیر گرایانه صخره نگاره های نویافته زه کلوت جازموریان

صخره نگاره های دهستان زه کلوت (Zehkaloot) جازموریان در جنوب شرق استان کرمان در دو محل یکی در محلی به نام میردوست (Mirdoost) در حاشیه شرقی رودخانه آبگرم روی صخره ای در مسیر جاده امروزی و دیگری بر قطعه سنگی تیره در میان گورستان تاریخی سرتپه لک کوه (Sar Tappeh Lak Kooh) ایجاد شده اند. نگاره های این دو اثر به چهار گروه انسانی، جانوری، هندسی (اشکال سادۀ نامشخص) و کتیبه تقسیم می شوند. این نگاره ها استیلیزه و نمادین هستند و بر اثر طبیعی (فرسایش) و انسانی آسیب دیده اند و روی برخی از نقش ها رسوب دیده می شود. این نگاره ها به روش های کوبه ای و حکاکی با شیء نوک تیز ایجاد شده اند. این دو محوطه در بررسی پیمایشی منطقه زه کلوت شناسایی، و صخره نگاره های نویافتۀ آن پس از عکس برداری، با نرم افزار فتوشاپ طراحی شدند. در این پژوهش علاوه بر معرفی و گونه شناسی سنگ نگاره ها، به گاهنگاری آنها پرداخته شده است؛ همچنین برای تبیین جایگاه آنها و فرهنگ جوامع باستانی حوزۀ هلیل رود و جازموریان در ایران، با نمونه های مناطق دیگر ایران مقایسه شده اند. در پایان، تلاش شده با رویکرد تفسیرگرایانه و نشانه شناختی، کارکرد و هدف احتمالی ایجاد نگاره ها تبیین شود. داده ها از طریق بررسی میدانی نگارندگان و نیز به روش اسنادی گردآوری شده و سپس به روش استدلال استقرایی تحلیل شده اند.

کلیدواژه ها:

صخره نگاره ها ، نقوش صخره ای زه کلوت ، میردوست ، سرتپه لک کوه ، استیلیزه ، نمادین