اثربخشی زوج درمانی به روش گاتمن بر دلزدگی زناشویی و تاب آوری زوجین

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش زوج درمانی گاتمن بر دلزدگی و تاب آوری زوجین دارای مشکلات زناشویی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را افراد مراجعه کننده به مرکز مشاوره شمیم شهر نهاوند تشکیل دادند؛ که با استفاده از نمونه گیری در دسترس 12 زوج به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه، آزمایش( 6 زوج) وگروه کنترل ( 6 زوج) به صورت تصادفی قرار داده شدند. پروتکل زوج درمانی به روش گاتمن به مدت 10 جلسه(هفته ای یک جلسه) و هر جلسه 90 دقیقه برای گروه آزمایش اجرا و گروه کنترل هیچ مداخله درمانی دریافت نکردند. در جمع آوری داده ها برای سنجش دلزدگی زوجین از پرسشنامه دلزدگی زوجین پاینز و برای سنجش تاب آوری زوجین از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس انجام پذیرفت. یافته ها نشان داد که زوج درمانی به روش گاتمن باعث افزایش تاب آوری زوجین و کاهش دلزدگی زناشویی می شود. با توجه به یافته های پژوهش می توان گفت زوج درمانی به روش گاتمن بر دلزدگی زناشویی و تاب آوری زوجین تاثیر مثبتی دارد.

کلیدواژه ها:

گاتمن ، دلزدگی ، تاب آوری ، زوج درمانی گاتمن ، دلزدگی زوجین ، زوج درمانی