نگاهی به مسئله هورقلیا از منظر جهان دنیایی و مثالی آن

هورقلیا از کلمه عبری هبل به معنای هوای گرم، تنفس و بخار و قرنئیم به معنای درخشش و شعاع است و کلمه مرکب به معنای تشعشع بخار ذکر شده است لذا عالمی از عوالم خداوند، که خلق فرموده است . مراد از آن عالم اجمالا عالم امثال است یعنی عالم صور است هر چند وجه دنیایی آن هم حائز اهمیت است، در مقام تفصیل، سماوات آن عالم را هورقلیا و ارض آن عالم را جابلقا و جابر سا گویند. پرداختن به عاملی که حائل بين عالم دنیایی و مثالی قرار گرفته، وجه دنیایی و وجه مثالی دارد که بتوان به واسطه ی آن، عالم مثالی را هر چند اندک متوجه شد اهمیت و ضرورت دارد، جستار پیشه رو با روشی توصیفی به مسئله موردنظر پرداخته. تنیجه آنکه: یکی از بارزترین عامل مشترك بين عالم دنیایی و مثالی، هورقلیا است برخی از منظر دنیوی و مادی به آن توجه داشتند حتی مرزهای جغرافیایی و عرضی هورقلیا را تعیین کردند و آن را بصورت دنیایی پذیرفته اند و برخی با رویکرد بطنی و معنوی به مسئله ی مدنظر پرداخته اند و اعتقاد به امثالی بودن هورقلیا دارند از جهت دیگر مسئله ی مورد نظر با دیدگاه اشراقیون و مکتب شیخیه آمیخته شده که هر دیدگاه بصورت مجزا به مسئله ی پیشه رو پرداخته اند و با استناد به گزاره های روایی اهل تسنن و تشیع دریافت شد که مسئله ی مورد پژوهش، از طرفی بعد معنوی و مثالی دارد و از طرف دیگر، می توان بعد مادی و دنیوی بودن هورقلیا را پذیرفت و آن را اثبات کرد.

کلیدواژه ها:

هورقلیا ، جابلقا ، جابلسا ، عالم مثالی ، عالم دنیایی.