بررسی حد بهره برداری مجاز گونه های مهم مرتعی در مراتع نمونه پنج منطقه رویشی ایران (سمنان - جاشلوبار)

میزان بهره برداری مناسب و مجاز از مرتع باعث پایداری، جلوگیری از تخریب، پایداری گیاهان مرغوب و ارتقا وضعیت آن می شود. در مدیریت اکوسیستم های مرتعی، حفظ و توسعه پوشش گیاهی از مشخصه های عمده می باشد. شدت چرای مناسب، بهره گیری مداوم و اقتصادی را در مرتع موجب می گردد و برای نیل به پایداری و تداوم تولید در مراتع و تعیین مناسب ترین حد بهره برداری، مطالعه اثر شدت های مختلف برداشت بر تولید 7 گونه مرتعی در مراتع نیمه استپی استان سمنان سایت جاشلوبار مورد توجه قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل چهار شدت برداشت ،‮‭50 25‬ و ‮‭75‬ درصد و شاهد(بدون برداشت) بودند. در هر تیمار ‮‭10‬ پایه از هر گونه بعنوان تکرار مورد نظر قرار گرفته که بر روی هریک متغیر های وابسته مورد ارزیابی گرفت. نتایج حاصل در قالب طرح اسپلیت پلات در زمان در چهار سال ‮‭1386‬ تا ‮‭1389‬ در نرم افزار ‭SAS‬مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر سال ، شدتهای مختلف برداشت و اثر متقابل آنها از لحاظ آماری در 7 گونه مورد بررسی معنی دار می باشد. با توجه به نتایج حاصل میزان شدت برداشت برای گونه های ‭Psathyrostachys fragilis‬، ‭Agropyron elongatoformis‬، ‭ Stipa hohenckeriana ‬و ‭Stachys inflata ‬در این منطقه ‮‭75‬ درصد، برای گونه های ‭Festuca rubra ‬و ‮‭50 , Bromus tomentellus ‬درصد و برای گونه ‭Astragalus effusus ‬شدت برداشت ‮‭25‬ درصد پیشنهاد می گردد. کلمات کلیدی: سمنان، سال، گونه های مرتعی، حدبهره برداری مجاز