مقایسه عملکرد لاین های امیدبخش گندم با شاهد رقم پارسی و پیشتاز در شرایط زارعین، شهرستان های مه ولات و گناباد (استان خراسان رضوی)

در این تحقیق عملکرد لاین های جدید و امید بخش ‮‭87-7‬‭-M-‬‮‭10-88‬ ، ،‭M-‬‮‭88‬-،‮‭17‬ ‭M-‬‮‭88‬-،‮‭16‬ ‭M-‬‮‭14-88‬ ‭M ‬و ‮‭87-5‬‭-M ‬که حاصل گزینش از لاین های آزمایش یکنواخت سراسری اقلیم معتدل کشور هستند با ارقام پارسی و پیشتاز به عنوان شاهد مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. این بررسی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در اراضی زارعین شهرستان های مه ولات و گناباد در سال زراعی ‮‭1390-91‬ اجرا شد. هر رقم بر روی 8 ردیف 6 متری کشت شد که مساحت کاشت هر رقم ‮‭12‬ مترمربع بود. در طول دوره رشد یادداشت برداریهای لازم شامل تاریخ کاشت، درصد سبز، عکس العمل به سرما، تاریخ ظهور سنبله، رسیدگی فیزیولوژیکی، عکس العمل به بیماریها، ارتفاع بوته، تعداد سنبله در مترمربع، عملکرد و وزن هزار دانه انجام گرفت. نتایج نشان داد که اثر منطقه بر روی صفات عملکرد دانه، وزن هزار دانه، ارتفاع بوته در سطح یک درصد و تعداد سنبله در متر مربع در سطح پنج درصد معنی دار بود. اثر ژنوتیپ بر صفات عملکرد دانه، وزن هزار دانه، ارتفاع بوته، تعداد سنبله در متر مربع و طول سنبله در معنی دار بود. مقایسه میانگین عملکرد دانه در دو منطقه نشان داد که بیشترین میانگین عملکرد دانه را لاین های ،‮‭88-1610‬‭-M ‬در بین لاین های انتخابی به ترتیب با عملکرد دانه ‮‭5187‬ و ‮‭5107‬ کیلوگرم در هکتار به خود اختصاص دادند. میانگین عملکرد دانه ژنوتیپ ها در مه ولات با مقدار ‮‭5672‬ کیلوگرم در هکتار نسبت به منطقه گناباد با مقدار ‮‭3466‬ کیلوگرم در هکتار حدود ‮‭39‬ درصد افزایش داشت. واژه های کلیدی: اقلیم معتدل، اجزای عملکرد، سازگاری و صفات مورفولوژیک.