بررسی اثر وزن و سن از شیرگیری بر عملکرد پرواری بره های نر افشاری

اثر وزن وسن از شیرگیری بر عملکرد پرواری و اختصاصات لاشه بره های نر افشاری در آزمایشی با استفاده از ‮‭36‬ راس بره در سه گروه وزنی ،‮‭29 24‬ و ‮‭34‬ کیلوگرمی با سنین‮‭3/5‬ و ‮‭4/5‬ و ‮‭5/5‬ ماهه (به ترتیب تیمارهای اول تا سوم) و با استفاده از یک جیره غذایی متوازن برای یک دوره ‮‭100‬ روزه پرواربندی در قالب طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. خوراک مصرفی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی تیمار ها اندازه گیری ، و درپایان دوره از هر تیمار 7 راس بره انتخاب و پس از ذبح، لاشه گرم، آلایش خوراکی و غیر خوراکی آنها توزین گردید. بازده لاشه، وزن قطعات لاشه سرد و مقادیر گوشت، چربی و استخوان لاشه ها مورد مقایسه آماری قرار گرفت. نتایج نشان دادکه اثر وزن و سن شیر گیری بر روی وزن نهایی بره ها معنی دار بود(‮‭0/05‬‭P<).‬کمترین مقدار ماده خشک مصرفی روزانه(‮‭1/59 0/1‬کیلوگرم) و بهترین ضریب تبدیل خوراک(‮‭6/44 0/7‬) در تیمار اول مشاهده شد و اختلاف میانگین آنها با سایر تیمارها معنی دار بود(‮‭0/05‬‭P<). ‬افزایش وزن روزانه تیمارهای اول تا سوم به ترتیب، ‮‭49/4 27/2‬ ، ‮‭229/5 28/3‬ و ‮‭232/7 32/7‬ گرم بود و بین تیمارها تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. حداقل هزینه خوراک به ازای هرکیلوگرم وزن زنده در تیمار اول (‮‭8760‬ ریال) مشاهده گردید و اختلاف میانگین آن با تیمارهای دیگر معنی دار بود(‮‭0/05‬‭P<). ‬میانگین بازده لاشه سرد تیمارها تفاوت معنی داری نشان نداد. بیشترین مقدار چربی کل در تیمار دوم ‮‭4 3‬/%‮‭37‬ وحداقل آن در تیمار سوم ‮‭4 4‬/%‮‭34‬ بود ولی اختلاف بین تیمارهامعنی دار نبود. کمترین و بیشترین درصد گوشت لخم به ترتیب در تیمارهای دوم(‮‭1 3‬/%‮‭46‬) و سوم(‮‭7 3‬/%‮‭48‬) بود و بین تیمارها تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. بر اساس نتایج آزمایش حاضر ازنظر اقتصادی وزن و سن مطلوب از شیرگیری و قابل توصیه برای پرواربندی بره های نر افشاری ‮‭24 2‬ کیلوگرم (با سن شروع پروار ‮‭3/5‬ماهگی) است. کلید واژه ها: گوسفند افشاری ، بره نر، پروار بندی،خصوصیات لاشه،وزن شیرگیری ،سن شیرگیری