بررسی ارزش رجحانی گونه های مرتعی در مراتع نمونه پنج منطقه رویشی ایران (زنجان - بادامستان )
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1058070
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 287
تعداد صفحات: 84
سال انتشار: 1390
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
مراتع از گونه های مختلف گیاهی و شرایط مختلف رویشگاهی تشکیل شده که هر یک از آنها خصوصیات رویشی و فنولوژی متفاوت دارند. بنابراین در دوره زمانی خاصی از دوره چرا فعال بوده و ارزش چرایی معینی دارد. از این روی دام چرنده نیز در مقاطع زمانی مختلف فصل چرا و نقاط مختلف عرصه مرتع، علوفه معینی در اختیار دارد که بر حسب آن از خود رفتار چرایی خاصی بروز میدهد.هدف این مطالعه شناخت این رفتارها و خصوصیات ارزش چرایی گیاهان مرتع در طول دوره چرا میباشد.بررسی چهار ساله ارزش رجحانی گونه های مرتعی در سایت بادامستان نشان داد که تعدادی از گونه در تمام فصل چرا مورد استفاده واقع گردیده اند از قبیل گونه های: Astragalus curvirostris ، Bromus tomentellus ، Centaurea virgata ، Festuca ovina ، Hypericum scabrum ، Marrobium cuneatum ، Tanacetum polycephalum اما تعدادی از گونه ها در ماه های ابتدایی فصل چرا مورد چرای دام واقع شده اند مثل گونه های: Anthemis tinctoria ، Astragalus brevidens ، Astragalus liliacinus ، Chaerophullum macropodum . ولی بتدریج در ماه های بعدی این مقدار کاهش یافته ودر مهر ماه هیچ موردی از تعلیف آنها ثبت نشده و به ترتیب گونه هایBromus tomentellus ،Centaurea virgata، Festuca ovina،Annual forbs وگونه های گون تیغی Astragalus baghensis ، Astragalus caspius وAstragalus microcephalus جایگزین آنها می شوند.باتوجه به نتایج بدست آمده از مقایسه دو روش در تعیین ارزش رجحانی گونه ها در ماههایی که دام محدودیتی برای انتخاب نداشته است(دو ماه خرداد و تیر هر سال) می توان گفت که گونه های گون علفی مثل Astragalus citrinus و Astragalus curvirostris و Astragalus liliacinus تقریبا همیشه جز گونه های بسیار خوشخوراک بوده و در تمامی سالهای مورد بررسی، جز اولین گونه هایی هستند که توسط دام ترجیح داده می شوند. گونه هایی مثل Th. Kotschyanus، St.lavandolifolia ، Ag.trichophorum از گونه های غیر خوشخوراک بوده و در رتبه ترجیح دام همیشه رتبه های آخر را داشتند.گونه هایی مثل Bromus tomentellus ، Chaerophullum macropodum ، Centaurea virgata ، Festuca ovina ، Hypericum scabrum ، Marrobium cuneatum ، Tanacetum polycephalum جز گونه هایی هستند که در هر دو روش دارای ارزش رجحانی متوسطی هستند. نتایج بررسی های رفتار چرایی دام نشان داد که حدودا 66درصد از زمانیکه دام در داخل مرتع است به حرکت و استراحت دام در مرتع اختصاص داشته و 34 درصد مربوط به چرای دام می باشد.البته این مورد در سالهای خشک و کمبود علوفه تغییر داشته و به حدود 50 درصد نزدیک می شود. کلمات کلیدی: ارزش رجحانی، گونه های مرتعی، بادامستان، زنجان