ارزیابی اکولوژیک اجتماعات ماکروبنتوز در خوریات مجاور با صید گاه های میگو در استان هرمزگان

به منظور بررسی وضعیت اکولوژیک خوریات غرب (لافت و خمیر) و شرق (یکشبه و تیاب) هرمزگان نمونه برداری از رسوبات در چهار ایستگاه در هر خور به طور فصلی از بهار تا زمستان 94 صورت گرفت. در این بررسی 110 گونه پرتار، 54 گونه سخت پوست، 23 گونه دوکفه ای و 21 گونه شکم پا معرفی شدند. میانگین تراکم جمعیت ماکروبنتوز در خوریات استان نشان داد که ایستگاه دو خور لافت با تعداد 1522، ایستگاه یک خور خمیر با میانگین 3397 و ایستگاه های چهار خوریات یکشبه و تیاب به ترتیب با میانگین 980 و 1577 عدد در مترمربع بیشترین تراکم را به خود اختصاص دادند. در خور لافت شاخص های مارگالف با مقدار 44/7 در ایستگاه دو، شانون با مقدار 68/2 در ایستگاه سه، پیلو-اونس با مقدار 77/0 در ایستگاه سه، شاخص سیمپسون با مقدار 43/0 در ایستگاه چهار و شاخص w-statistic با مقدار 3/0 در ایستگاه سه، در خور خمیر شاخص های مارگالف با مقدار 43/8 در ایستگاه دو، شانون با مقدار 78/2 در ایستگاه دو، پیلو-اونس با مقدار 66/0 در ایستگاه دو، شاخص سیمپسون با مقدار 61/0 در ایستگاه یک و شاخص w-statistic با مقدار 1/0 در ایستگاه دو، در خور یکشبه شاخص های مارگالف با مقدار 83/8 در ایستگاه چهار، شانون با مقدار 68/3 در ایستگاه چهار، پیلو-اونس با مقدار 88/0 در ایستگاه چهار، شاخص سیمپسون با مقدار 11/0 در ایستگاه سه و شاخص w-statistic با مقدار 24/0 در ایستگاه های دو و چهار و در خور تیاب شاخص های مارگالف با مقدار 46/10 در ایستگاه چهار، شانون با مقدار 47/3 در ایستگاه چهار، پیلو-اونس با مقدار 83/0 در ایستگاه دو، شاخص سیمپسون با مقدار 17/0 در ایستگاه یک و شاخص w-statistic با مقدار 29/0 در ایستگاه چهار از بیشترین مقدار برخوردار بودند. درمجموع این شاخص های کمی و شاخص کیفی مبتنی بر وزن ABC برای خوریات لافت و خمیر شرایط نسبتا آلوده و برای خوریات یکشبه و تیاب شرایط غیر آلوده براوردنمودند که علت آن را میتوان به همجواری خوریات غرب با خلیج فارس، عمق کم و محدود بودن تبادلات آبی و در نتیجه انباشته شدن مواد حاصل از الاینده ها در این خوریات و تاثیر آنها بر جوامع بنتیک جستجو نمود.کلمات کلیدی: خوریات- ماکروبنتوز- شاخص -تنوع زیستی