تاثیر آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش مطالعه تاثیر آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 40 نفر از دانش آموزان پسر پایه ششممنطقه یک شهر تهران بود که به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه ( 20نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل) جایگزین شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو وتسینگ بود. گروه آزمایش در نه جلسه آموزش مثبت اندیشی به شیوه گروهی شرکت نمودند و آزمودنی های گروه کنترلمداخله ای دریافت نکردند. بعد از مداخله تمامی آزمودنی ها به وسیله پرسشنامه درگیری تحصیلی مورد ارزیابی قرار گرفتند.نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در ابعاد درگیری تحصیلی تفاوت معنیداری داشتند. با توجه به میانگین پس آزمون متغیرها، خرده مقیاس درگیری شناختی، دارای بیشترین افزایش در بین سایر زیرمقیاس ها بوده است و آموزش مثبت اندیشی باعث افزایش 92 % از تغییرات درگیری تحصیلی شده است. به این ترتیب یافتهها نشان دهنده تاثیر آموزش مثبت اندیشی بر افزایش درگیری تحصیلی بود. از آنجا که مداخلات مبتنی بر مثبت اندیشی بهتغییراتی در زمینه احساسات، افکار و رفتارها منجر می شود و از سویی درگیری تحصیلی نیز دارای ابعاد رفتاری، عاطفی،شناختی و عاملیت است؛ نتایج مبین تاثیر ابعاد مثبت اندیشی بر درگیری تحصیلی بود.

کلیدواژه ها:

مثبت اندیشی ، درگیری تحصیلی ، دانش آموزان