بررسی رابطه خود اثربخشی و مقبولیت اجتماعی با اضطراب اجتماعی دانشجویان دختر دانشگاه امین

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه خود اثربخشی و مقبولیت اجتماعی با اضطراب اجتماعی در بین دانشجویان دختردانشگاه امین بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان دختر موسسه آموزش عالی امین فولادشهر که در نیمسال دوم سال تحصیلی96-95 بودند و 80 نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های خوداثربخشی شرر وهمکاران (1983)، مقبولیت اجتماعی کروان و مارلو (1964) و اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000) پاسخ دادند. روشتحقیق برای این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. تجزیه و تحلیل داده های پژوهشی در دو سطح آمار توصیفی و آماراستنباطی و با استفاده از نرم افزارspss انجام شده است.برای بررسی فرضیه های پژوهش از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. در پایان یافته ها نشان داد که بین خود اثربخشی و مقبولیت اجتماعی بااضطراب اجتماعی در دانشجویان دختر رابطه معنادار وجود دارد. همچنین بین مقبولیت اجتماعی / خود اثربخشی و مولفه هایآن (میل به آغازگری، میل به گسترش تلاش برای کامل کردن تکلیف و مقاومت در رویارویی با موانع) با اضطراب اجتماعی ومولفه های آن (ترس،اجتناب و ناراحتی های فیزیولوژیکی) در دانشجویان دختر رابطه منفی و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خود اثربخشی ، مقبولیت اجتماعی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان دختر