عشق وتعهد
به نام خداوند عزت، شرافت و سوگندهای مقدس
من مهندس مصطفی غلامیان هستم؛ افسر ارتش پراقتدار جمهوری اسلامی ایران؛ مردی که در کنار دانش و تخصص، شرافت سربازی را بزرگ ترین سرمایه و وفاداری به عهد را والاترین نشان افتخار خویش می داند.
من از سرزمین دلاورانم؛ از خاکی که هر وجب آن روایتگر ایستادگی، هر سنگ آن یادآور شکوه تاریخ و هر پرچم برافراشته اش نماد عزت و آزادگی است.
برای من، لباس مقدس سربازی صرفا یک پوشش نظامی نیست؛ ردای شرافت، نشان مسئولیت و تجسم پیمانی است که با خداوند، وجدان و میهن بسته ام.
من در پیشگاه خداوند متعال سوگند یاد کرده ام؛ سوگندی که نه فقط بر زبان، بلکه در اعماق وجودم حک شده است. سوگند به وفاداری، تعهد، انضباط، پاسداری از شرافت و انجام مسئولیتی که بر عهده گرفته ام.
قسم من یک جمله نبود؛ عهدی بود که با تمام وجود پذیرفتم. عهدی که ارزش آن از تمام نشان هایی که بر سینه می درخشند، والاتر است.
من همچون دماوند، استوار؛ همچون زاگرس، ریشه دار؛ و همچون خورشید، امیدوار به روشنایی فردای ایرانم.
در دنیای مهندسی، آموخته ام که هیچ سازه ای بدون بنیانی محکم پابرجا نمی ماند؛ و در مکتب سربازی دریافته ام که هیچ شخصیتی بدون ایمان، وجدان، انضباط و شرافت، شایسته بزرگی نیست.
من به دانش و تخصصم می بالم، اما در برابر مسئولیت سر فرود می آورم؛ به جایگاه نظامی ام افتخار می کنم، اما هرگز فراموش نمی کنم که بزرگی انسان به فروتنی، صداقت و کردار اوست.
اگر روزی از من بپرسند بزرگ ترین افتخارت چیست، خواهم گفت:
نه عنوان مهندسی، نه درجه نظامی و نه نشان های افتخار؛ بلکه این حقیقت که در پیشگاه خداوند سوگند یاد کرده ام و همواره کوشیده ام شایسته آن سوگند باشم.
من مهندس مصطفی غلامیانم؛ مردی با اندیشه ای مهندسی، اراده ای نظامی، وجدانی بیدار و قلبی سرشار از عشق به ایران.
افسر ارتشی که به دانش می اندیشد، به شرافت پایبند است، مسئولیت را امانت می داند و سوگند را عهدی مقدس می شمارد.
من با خدا سوگند بسته ام، با شرافت پیمان بسته ام و با نام ایران هویت یافته ام.
شاید زمان، بسیاری از نام ها را از یادها ببرد؛ اما آرزو دارم آنچه از من باقی می ماند، نامی آمیخته با صداقت، شخصیتی آراسته به شرافت و خاطره مردی باشد که حرمت لباس سربازی و سوگند خویش را پاس داشت.
من مهندس مصطفی غلامیانم؛
اندیشه ام مهندسی، قامتم سربازی، پیمانم خدایی و افتخارم ایرانی بودن است.
سوگندم را به زبان ادا کرده ام، به قلب سپرده ام و با شرافتم پاس خواهم داشت.
مهندس مصطفی غلامیان؛ اندیشه ای برای ساختن، اراده ای برای ایستادن و سوگندی برای وفادار ماندن.»