در ستایش خداوند و نعت پیامبر اکرم (ص)

به نام آن که جان را نور بخشید
خرد را چشمه دستور بخشید

خداوندی که از یک ذره خاک
برآورد آفتابی چون گل پاک

جهان از صنع او آیینه دار است
فلک در گردش خود رهسپار است

نهان از دیده خلق است ذاتش
عیان در جلوه صنع و صفاتش

ز لطفش گل به لبخندی شکفته ست
ز قهرش آسمان در هم نهفته ست

به فرمانش زمین آرام گیرد
فلک در گردش ایام گیرد

خرد را از فروغ خویش جان داد
به دل ها شوق فهم آسمان داد

ز یک فرمان جهان را نقش بسته
به هر نقشی هزاران راز خفته

به دست قدرتش گل رنگ و بو یافت
ز خاک تیره آدم آبرو یافت

قلم چون نام او بر لوح بنگاشت
ز هر حرفش جهانی تازه برخاست

سخن را مایه از عشق آفریدند
دل آدم ز عشقش آرمیدند

اگر عشق از جهان یک باره برخاست
چه ماند از شور جان و نغمه راست

جهان بی عشق زندانی ست خاموش
نه گل خندد نه بلبل می زند جوش

ز عشق است آسمان در گردش و تاب
ز عشق است آفتاب و ماه در خواب

ز عشق است آتشی در جان روانه
ز عشق است اشک در چشم شبانه

یکی را عشق بر تختی نشاند
یکی را در بیابانی کشاند

یکی را تاج و تخت و گنج بخشد
یکی را جان و نام و ننگ بخشد

ولی عشقی که از جان سر برآرد
ز هر بندی دلش از غم در آرد

نه با زر می توان آن را خریدن
نه با نیرنگ بتوان آرمیدن

چو عشق آید خرد حیران بماند
زبان در وصف آن گریان بماند

درود بی کران بر مصطفایش
چراغ راه عالم رهنمایش

محمد آن فروغ آفرینش
سرآغاز کمال و جان بخشش

به نامش دفتر معنا گشوده ست
جهان از نور او نغمه سروده‎ست

سلام حق بر آن پاکان درگاه
که پیمودند راه عشق و الله

در این دفتر سخن از عشق پاک است

که در هر پرده اش صد راز خاک است

خدایا خامه من را توان بخش
به اندیشه زبان و داستان بخش

نگاهم دار از لغزش گفتار

به راه راستی دل را نگه دار

چو این دفتر گشایم با توکل
مرا یاری رسان در راه پر زل

نصرت اله خاکیان

1405/08/20